Op weg met Samsara

Het is dinsdag 24 mei als wij ’s morgens met z’n tweeen met SAMSARA vertrekken uit Giesbeek bij De Steeg aan de IJssel. Voor het eerst tijdens onze reis zijn we zonder opstappers.
Sturen op stroom is niet echt leuk en vooral, als twee vrachtschepen elkaar precies naast ons willen passeren of tegenkomen, is het heftig sturen.
Nu we op weg zijn begin je je te realiseren dat dit het echte begin is van onze reis en tevens vraag je je af of dit werkelijk is wat we willen.

Afgelopen zaterdag, 21 mei zijn we ’s middags toch wat overhaast vertrokken.
“s Morgens kwamen nog diverse vrienden afscheid nemen. Sommigen geplanned, anderen zeer onverwachts. Hartverwarmend.
De avond tevoren hadden we een afscheids dineetje met Henk en Kunny, Bertus en Elvira, Frans en Ans. Dat was reuze gezellig, laat en ”heftig”. We kwamen daarom die zaterdagmorgen wat moeilijk op gang…..
De auto moest nog afgemeld worden bij de motorrijtuigenbelasting en de verzekering en voor onbepaalde tijd worden gestald.
Tegen half drie vertrokken we naar Kampen. Brenda en vriend Matt hebben het eerste traject met ons meegevaren en “Yvonne B” vanaf Ketelhaven. In de Kogge kroeg hebben we wat gedronken. Het afscheid van Brenda zou een goede reklame zijn geweest voor Fisherman’s Friend…….
Zondagmorgen kwamen Martijn en Jeannette aan boord en zij hebben het volgende traject meegevaren. We werden uitgezwaaid door Henk en Kunny en Jacky en Josien (van de Kogge). Dit stuk IJssel was helemaal nieuw voor ons.
We lagen nog niet zo lang in de haven van Deventer of Brenda kwam zich weer melden (weer afscheid .) Geweldig nog even met z’n vijven.
Gisteren dus aangekomen in Giesbeek (bij de Steeg) waar Martijn en Jeannette van boord zijn gegaan. Het is allemaal erg leuk, maar afscheid nemen is niet eenvoudig!
Wat een familie!!

Van de IJssel tot de Waal hebben we wel veel stroom tegen en halen we ternauwernood een snelheid van max. 5kn. Daarna gaat het een stuk beter.
Nu we het dus echt met z’n tweetjes moeten doen is dat wel even wennen, maar de eerste
sluis gaat allemaal goed. We leggen aan op de Plasmolen in Mook. In het eerste haventje (De Dolfijn) zien we een heel bekend vlaggetje op een zeilboot: De Elburgse vlag!! (Naam van de boot Aimee de léau)
Wij hebben zojuist (ongeveer half acht) achterop in het zonnetje gegeten en voor het eerst beginnen we een relaxed vakantiegevoel te krijgen.
Martijn belt om te horen waar we liggen en Brenda laat weten dat de Dilbar (de boot waar zij op werkt) vertrekt.
Gisteren gaf de oliedrukmeter aan dat we geen oliedruk meer zouden hebben maar het verstand (genoeg olie en geen oliealarm) deed ons toch doorvaren. Vanochtend (woe) toch maar naar een Deutz dealer in de buurt, maar die stuurt ons weer door naar het plaatsje Leuken. Monteur erbij en na het betalen van € 75,= voor het vervangen van de “gever” is alles weer opgelost en dat is toch wel een rustiger gevoel zo aan het begin van onze reis.
We varen naar Wessem bij Maasbracht. Een mooie jachthaven waar de havenmeester ons in +/- 10min alles uit legt. Volgens zijn eigen zeggen is hij de beste havenmeester van Nederland maar hij wist niet dat de “Beste Havenmeester OOIT” in Elburg woont!!!
Sluizen nemen we steeds gemakkelijker. De 2 sluizen in het Julianakanaal (verval +/- 12m) doen we alleen nog maar op de midden bolder. Het is zulk mooi weer dat het drogen van de was (we hebben n.l. een wasmachine aan boord) geen probleem is! Het is heel apart dat we het binnen een week al heel normaal zijn gaan vinden dat we volledig praten in kilometers in plaats van mijlen!!!
Vrijdag komen we aan in Maastricht en meren af in het Bassin, een soort St Katherinsdock in Londen.
De toegangssluis wordt de “Try out” van het passeren van een lage brug. Deze is volgens de sluiswachter circa 3.65 m en we houden minstens 20 cm over. Dat geeft de burger moed, want de tanks zijn lang niet vol . Gaat vast wel goed in Frankrijk…...
IOmdat het die dag tropisch warm is, installeren we voor het eerst de “Bimini “ (zonnetent).
“s Avonds komen Berend en Anneke aan boord om ons Belgie in te duwen. Zij blijven aan boord tot zaterdagavond
In het Bassin hebben we door de hoge flats geen schotel-ontvangst. Daarom kijken we ’s Zondagavond een DVD van Derrick op de Laptop.
Als we geschut zijn in de 1e sluis in Belgie (verval 14 m) moeten alle vaartuigen zich voor het uitvaren melden bij de sluiswachter, € 1,05 betalen en de eigendomspapieren tonen.
Vlak voor die sluis wil ik Rietje helpen met de stootwillen en de mast laten zakken i.v.m. de doorvaarthoogte. Ik zet de autopilot aan en loop naar voren. Als we de mast laten zakken zwenkt de Samsara plotseling volledig uit koers. En dan realiseer ik mij dat dat ook heel logisch is omdat de autopilot stuurt op het kompas en dat zit in de mast. Dus als de mast plat gaat dan is het schip zijn koers kwijt. Weer wat geleerd.
De reis naar Luik verloopt voor een deel met lichte regen (voor het eerst sinds ons vertrek) en…eh… Belgie via ruitewissers maakt je niet blij.
Tot de volgende keer.