Samsara deel 2
Op reis met Samsara Deel 2
Van Luik naar Givet - Franse grens – vertrek 31 mei en aankomst 3 juni.
Het is droog en zonnig en dan ziet de wereld er een stuk leuker uit. Als we de eerste sluis na Luik uitkomen worden we opgeroepen op de marifoon door een boot die voor ons uit gaat. Het is De Vrijheid uit Harderwijk en de “bewoners” willen even een praatje maken, tenslotte komen we uit de buurt. Ze doen ons denken aan de mannen die vroeger pootaardappelen en flikjes bij Bert en Meta kwamen eten.
In de haven van Huy meren we af achter “Temps Parisiens”. Aan boord zijn Grant en Vicki. Ze komen uit Nieuw Zeeland en varen voor het derde jaar in onze zomer in Europa en in hun eigen “zomer” verblijven ze in Nieuw Zeeland. Grant is gepensioneerd Officier van Justitie. Tijdens het bezoek van koningin Beatrix aan zijn land was hij verantwoordelijk voor de veiligheid van “Queen B”.
We pakken onze fietsen en doen daarop een rondje Huy. We hebben veel bekijks met onze blauwe vouwfietsen, niet vanwege de kleur of de vorm, maar vooral omdat we ons moeilijk verplaatsen op de weg en op voetpaden, want nergens is een fietspad te bekennen. We komen ook slechts 1 fietser tegen.
Ton doet in het havenkantoor een poging warm water uit de douche te krijgen, maar dat lukt niet. Drinkt daarom maar bij de havenmeester, samen met Grant een biertje, totdat het water op temperatuur is. ’s Avonds zien we op TV hoe Peter Wessels de 1e ronde in Parijs wint.
De woensdag begint goed. Het is mooi, rustig weer en de zon is ook aangezet.
Na Luik was het overwegend industrie-gebied maar nu wordt de omgeving mooier.
Omdat Namen tot de Franse grens de laatste plek is waar we rode diesel kunnen en mogen tanken, leggen we aan bij de pomp van het havenkantoor. De Temps Parisiens tankt eerst en de havenmeester vraagt hoeveel wij denken nodig te hebben, want zijn diensttijd zit er over een kwartier op. Het is de eerste keer dat we diesel tanken en we hebben geen idee hoe lang e.e.a zal gaan duren. Dus voortmaken! De buren varen weg, we leggen achteruit aan, hup een emmer water over het teakdek (voor eventueel knoeien met diesel) en als de bliksem de slang er in. We hebben meerdere tanken en om een idee te hebben hoe snel het gaat en hoeveel er in kan, gaat Ton de machinekamer in. De diesel loopt, maar niet in de tank…dan roept Rietje vragend of de slang wel in de goede tank zit…..Catastrofe…… Ja, er gaat diesel in de watertank.
De havenmeester gaat een klein uurtje later naar huis dan de bedoeling was. We tanken n.l. ruim 1100 liter en dat duurt wel even.
Nadat we de juiste tank hebben gevuld willen we aanvankelijk de watertank beginnen leeg te pompen. Dat is bij nader inzien niet handig, want dan vervuilen we de leidingen. Diesel drijft op water, dus moeten we van BOVENAF beginnen te ledigen.
Na bemiddeling van de havenmeester haalt Ton met de vouwfiets een 12v dompelpompje bij een lokale garage. Klein, maar het is de enige pomp die ze hebben.
Omdat afvoer naar buiten veel vervuiling zou geven, vullen we eerst in jerricans +/- 120 liter uit de tank, de rest moet maar tot morgen blijven.
Als we onze kinderen willen bellen blijkt dat de GSM geen bereik heeft. We zijn ook benieuwd hoe er in Nederland is gestemd, maar vanwege de ligging (bomen) hebben we ook geen ontvangst op de schotel … dan is het dus niet zo gek dat onze stemming er ook niet beter op wordt….
Via de wereldontvanger horen we dan dat Nederland NEE heeft gestemd.
We gaan met goed weer op weg naar Dinant. Dit traject stuurt Rietje voor een groot deel. Het is een prachtige tocht, waar Ton weinig van meemaakt. Hij brengt de tijd binnen door om de tank van bovenaf met het pompje te ledigen. Met jerricans water wordt de tank vast een beetje gespoeld. We meren af onder de citadel van Dinant.
Omdat er genoeg werk aan de winkel is (lees: in de tank) is er vandaag voor òns geen site-seeing. Grant en Vicki gaan er wel op uit en maken vanaf de citadel foto’s die ons laten zien hoe er door de stroom een hele sliert achter onze boot drijft….
We vullen en spoelen de tank een aantal keren en geleerd hebbend van de olielaag onlangs in de haven van Elburg, halen we met vellen van keukenrollen steeds de bovenste laag van het water in de tank. Het werkt, als je maar geduld en veel, heel veel keukenrollen hebt!!!
Het vullen van de tank is een hele klus, omdat de kraan werkt met een drukknop. We houden daarom om de beurt, met een drankje in de ene hand en met de andere de kraan ingedrukt totdat Grant met een lijmtang de kraan vastzet. Goed idee! Ton had dat zelf kunnen bedenken.
Het is na dit soort karweitjes erg prettig, dat we aan boord een fijne douche hebben.
Omdat Martijn en Jeannette het plan hebben om naar Givet te komen willen we bijtijds vertrekken uit Dinant. We varen weg met een heerlijk zonnetje, de temperatuur bevalt ons uitstekend! We varen weer op met Temps Parisiens. Het is niet alleen voor de gezelligheid, dat we samen optrekken, maar ook erg prettig in de sluizen. We weten zo´n beetje wat we aan elkaar hebben en we kunnen steeds maar met 2 boten tegelijk in de sluis.
Op de eerste Franse sluis kopen we een vignet voor de Franse vaarwegen en kiezen voor 2 x 16 dagen kaart. We krijgen tevens een gele doos/zender waarmee we zelf de niet bediende sluizen op afstand in werking kunnen zetten.
Bij aankomst nodigen Grant en Vicki ons uit om champagne te komen drinken vanwege de aankomst in Frankrijk. Martijn en Jeannette arriveren vlak daarna. Het is heel fijn om elkaar weer te zien en we zijn pas twee weken onderweg… Ze hebben voor ons 2 grote fenders meegebracht, want daar kun je er hier niet genoeg van hebben! Nergens een shop te vinden met deze handel. Als we een handeltje beginnen………
We eten samen een hapje en er is wederom een afscheid (zie ook vorige verslag).
Morgen gaan we naar Frankrijk waar we te maken krijgen met tunnels, bruggen van slechts 3.50m hoog, veel sluizen, en nog meer…….

2 Comments:
Nou hier is de 2e ijstijd aangebroken. De ijsberen hebben bontjassen aan. De verf warm ik op door te verdunnen met ijsblokjes. Verder nieks te zeuren of het moet het weer zijn. Groeten en tot de volgende keer.
Los Ballos
he kilometervreters...
tja, vroeger had ton een klein trechtertje om olie te vullen ; als die het kon vinden...
Een reactie posten
<< Home