22 juli 2005

Met SAMSARA naar Lyon

Op reis met Samsara deel 5
Zaterdag 25 juni Seveux – Gray.
We beginnen vandaag met opnieuw een tunnel van 650m, wel weer verlicht maar ook opnieuw heel smal. Niet alleen de tunnel maar ook een erg lange aanloop en vooral als we de tunnel uitkomen, volgt er nog een hele lange smalle geul die bovendien een flauwe bocht maakt. Dat maakt het nog moeilijker want met aan beide kanten 15cm ruimte buiten de fenders is het wat onhandig om met de Samsara ook nog een bocht te maken.
Toch gaat het manipuleren met zo’n redelijk grote boot erg goed en we hebben afgesproken dat we, als we terug zijn in Nederland, mee gaan doen met een wedstrijd figuurzagen met motorboten. Als we net over de helft van de tunnel zijn horen we een hoog fluitend geluid en er vliegt het een en ander voor de boot langs. Eerst hebben we niet door wat er aan de hand is maar dan dringt het tot ons door: Vleermuizen!! Een grote familie vleermuizen!! Waarschijnlijk zijn ze wakker geschud door Temps Parisiens, want die is voor ons uit gegaan. Na de tunnel zien we op het pad langs het water een loslopende ezel. Een echte!
Verderop lijkt het of we in Drenthe zijn. We zien op de oever een paar grote stenen met dwars daar overheen nog een aantal van die rotsblokken. Dat moet een hunebed zijn!
In Gray liggen we samen met de TP en een Franse boot aan een drijvende ponton met water en elektra ….zonder liggeld. Deze ponton ligt in een bocht en naar beide kanten kijken we de Saone op.

Zondag 26 juni Gray
TP gaat wel verder maar wij blijven liggen. Ook de Franse boot vertrekt en we hebben het rijk alleen. Het is snikheet. Gisteren hebben we de bimini opgezet en met de hitte is het heerlijk om uit de zon te kunnen zitten.
We nemen de tijd voor het ontbijt. Eindelijk! Verder knutselen we wat en we pakken de fiets.

Maandag 27 juni Gray- Pontallier
Het is een prachtige, zomerse dag. Erg warm, maar met zo af en toe een natte handdoek in de nek, is het goed vol te houden. Voor het eerst sinds lange tijd liggen we alleen in de sluis.
Net na de middag leggen we aan onder de kastanjebomen in Pontailler. Het is heerlijk onder de bomen want de temperatuur is aardig opgelopen vandaag.

Dinsdag 28 juni Pontallier- Jean de Losne
Als we om 8.30 vertrekken is het al (of nog steeds…) 25 graden. In een relaxed tempo varen we de Saone af en hebben dikwijls het “alleen-op-de-wereld-gevoel”. En dat is een Goed gevoel! Temps Parisiens ligt al een paar dagen in St. Jean de Losne : als wij daar aankomen kunnen we weer een meeting houden. Vicki en Grant melden dat ze morgenvroeg weer verder gaan. Even twijfelen we nog of we maar mee zullen gaan….

Woensdag 29 juni Jean de Losne
Om acht uur zwaaien we Vicky en Grant uit omdat we besloten hebben dat we niet mee gaan.
Vandaag blijven we in St.Jean de Losne en ontdekken dat er aan de haven een zeer oude scheepsmotor van het merk Kromhout staat opgesteld. We maken er een aantal foto´s van, schrijven de gegevens v/d motor op en mailen deze naar Bertus. Misschien kan hij er tzt nog reserve onderdelen vanaf halen.
’s Middags komt er een Belgisch Waarschip 1/4t binnen met het nodige achterstallig onderhoud. Ton moet zich inhouden om een bod te doen.

Donderdag 30 juni Jean de Losne – Verdun sur Doubs
Als we onderweg zijn krijgen we een SMS-je van Vicki dat ze weer oma en opa zijn geworden. Ze moeten dat nu maar met z’n tweetjes vieren…Ze liggen in Chalon sur Saone.
In Verdun sur Doubs worden we uitgenodigd langszij te komen bij Henk en Jenny van den Anker van het M/Y Omega. Zij vertellen dat ze met de boot wel eens in Elburg lagen en dan gingen eten bij “zo’n leuk restaurantje op een hoek”. We vragen ze of dat soms bij een lange drukdoende man was. Het blijkt dat ze inderdaad Le Papillon bedoelen.
Zij zijn de eerste Nederlanders onderweg, die gastvrij een ligplaats langszij aanbieden. We krijgen van hen erg veel zinvolle informatie over het komend deel van onze reis. Ze komen namelijk net uit het Zuiden en gaan Noordwaarts.
Op het water wordt het drukker doordat er erg veel huurboten rondvaren, meest met onervaren schippers en bemanning. Het parasolgehalte neemt enorm toe! Je moet weten dat deze boten allemaal voorzien zijn van een grote gele parasol.
Er zijn hier ook heel veel vissersbootjes, niet met 1 hengel, maar soms wel met 5 of meer. Iets voor Gerrit ?
Omdat het water hier dieper is, zit de wierpot minder vlug vol maar tot gisteren werd deze
elke dag gecontroleerd.
We passeren nu de eerste grotere sluis waar zwemvesten verplicht zijn en dat is even wennen….
Wij vergapen ons in Frankrijk aan de prijzen van de huizen. Soms zijn er hele dorpjes te koop! Ook de sluiswachtershuisjes staat voor het overgrote deel leeg..
Voor 2 ton heb je een mooi huis en voor 3 ton een kasteeltje

vrijdag 1 juli 2005 Verdun sur Saone – Tournus
We ontdekken een vrije plek aan de kade, weliswaar zonder elektra en water, maar we kunnen ons redden. Tommy heeft vandaag minder geluk: hij valt namelijk in het halfduister tussen wal en schip. Rietje is aan de telefoon met een van de kinderen en hoort dus niet dat Ton haar hulp inroept. De kade is nogal hoog en er moet een pikhaak aan te pas komen. Ton moet deze zelf gaan pakken en vervolgens Tommy weer lokaliseren. Na 4 x prikken hangt Tommy aan de haak. Dit is wel even schrikken want er staat altijd iets stroom en omdat onze hond niet zwemt (heeft een hekel aan water) had hij zo in het donker weg kunnen drijven….
We komen onderweg ook veel zeilboten tegen met de mast plat.
Moeten we steeds aan Henk & Kunny denken die dit ook hebben overwogen na hun verblijf op de Kaap Verdische eilanden.

Zaterdag 2 juli ’05 Tourus - Macon
We willen naar Villefranche, maar in Macon zien we een vrije ponton en omdat de plaats ons wel lijkt en we geen haast hebben, besluiten we om daar aan te leggen. We worden daar vriendelijk opgevangen door een Fries echtpaar, dat om ons plaats te bieden een paar meter opschuift. Ook onze achterliggende (Bourgondische) buurman schuift iets op.

Zondag, 3 juli Macon – Villefranche
Prachtige dag en een prachtige omgeving. De Saone op haar mooist, met bergen in de verte…We laten de motor wat minder toeren maken om langer te kunnen genieten. Op die momenten denken we wel eens dat de boot eigenlijk IBM had moeten heten want als ik (Ton) daar niet terecht was gekomen was dit nooit mogelijk geweest.
Vroeger, onderweg naar Spanje hadden we al eens geprobeerd een Hotel te vinden in Villefranche en daarom willen we hier beslist een nachtje blijven Er is een vrije pontoon + elektra + water.
Het enige nadeel is dat er veel waterscooters en speedboten aan het racen en waterskien zijn. Op een gegeven moment is Ton het racen vlak langs de boot zat en schreeuwt in het Nederlands: “donder nou toch eens en keer op en ga verder weg liggen kloten”. Een heleboel Franse woorden stromen over ons heen maar het gevolg is wel dat ze wat verder bij de boot weg blijven…
We worden in slaap gezongen door vele kikkerkoren!!!


Maandag 4 juli Villafranche – Neuville sur Saone
We hadden eigenlijk verder gewild, maar verschrikkelijk onweer en bliksem in de buurt doen ons besluiten de eerste de beste kade aan te leggen en dat is eigenlijk de enige aanlegplek van dit plaatsje. Wij zijn de enige passant! Na de buien meert een rijschool voor motorboten ongeveer 60 keer af met leerlingen die die dag examen moeten doen voor hun vaarbewijs voor motorboten.

Dinsdag 5 juli Neuville- Lyon
Dit is een korte trip van nog geen 20km. Bij nadering van Lyon zetten we de motor langzamer om niet te snel door deze stad te varen.
Vlak voor je Lyon uit bent is er een kade onder de wilgen, de Quai de Joffre waar de meeste plezierboten liggen. Er is weliswaar geen elektra en water, maar het is wel direct in het oude centrum.
Ton wordt door Rietje voorzien van een nieuwe coupe…
In 3 boten achter ons houdt de Politie van de VNF controle op papieren en waarschijnlijk ook op de geldigheid van het VNF vignet dat we bij binnenkomst in Frankrijk moesten kopen.
Dat vignet dien je rechts voor op je raam te plakken en meldt het type vignet en de afloopdatum.
Tot vorig jaar was het mogelijk een zgn. 30 dagen kaart te kopen. Elke dag als je ging varen moest je dan zelf een dag afkruisen. Blijkbaar heeft men teveel misbruik geconstateerd (Nederlanders??) want deze mogelijkheid is dit jaar afgeschaft. Wij kochten in Givet een 2x 16-dagen kaart. Maar de onze is per gisteren verlopen.
We zijn dus blij dat ze ons niet controleren.
Sommige bekenden weten dat Ton slechte ervaringen heeft met bekeuringen in het buitenland dus besluiten wij om de volgende dag toch maar een verlenging erbij te kopen.

Woendag , 6 juli Lyon
We besluiten nog een dag te blijven liggen want zovaak ben je niet in Lyon. Met de auto, onderweg naar Spanje, racen we altijd over de brug waar we nu uitzicht op hebben.
Wellicht vragen sommigen zich af waarom we zo in detail de dagen en data vermelden, maar dat is mede omdat het verslag tevens ons eigen logboek is……We realiseren ons dat het voor de lezer helaas minder interessant is.

Afgelopen nacht worden we om +/- 01.00hr wakker door gestommel op de boot. Ton vliegt in zijn onderbroek naar de stuurhut, ziet 3 jongere knapen met een pilsje in de hand op de bank op het achterdek zitten. Stel je voor!!!!
Als we niet in een jachthaven liggen hebben we ’s nachts de deur op slot en daarom kan hij niet zo snel naar buiten, maar schreeuwt wel heeeel hard in het Nederlands. Dit is blijkbaar zo afschrikwekkend dat de mannen snel het hazenpad kiezen.
’s Middags maken we een wandeling naar de Baselique Notre Dame de Fouvriere. Zeer indrukwekkend, maar ook een hele klim! Het is wat miezerig en benauwd warm, dat maakt de klim (met omweg!) ook niet eenvoudiger.
Voor ons ligt een boot, de Hosanna uit Lowestoft, We maken een praatje met Mister Cooper, de eigenaar. Hij woont en reist al 18 jaar op de boot die in Stavoren is gekocht. Hij heeft diverse boeken geschreven over zijn reizen. Nu is hij met zijn vrouw terug van een rondje Donau, Griekenland en onderweg naar midden Frankrijk.

Dit is het voor nu. In het volgende deel gaan we de Rhone op.

1 Comments:

Anonymous Anoniem said...

Hi Ton en Rietje,

Net terug uit Spanje (heerlijke vakantie gehad met Hemmo en kids), lees ik weer met veel plezier jullie verslag. Bij de meeste dingen kun je zo een plaatje in je hoofd maken en dat levert veel glimlachen op (dus ook voor deze lezer leuk zo'n gedetailleerd verslag!). Veel plezier met jullie volgende tocht. Take care. Liefs, Femke

25 juli, 2005 13:58  

Een reactie posten

<< Home