Op reis met Samsara - deel 6 Op de Rhone

Donderdag, 7 juli Lyon – Vienne
Zoals iedere morgen haalt Ton eerst een stokbrood. We kopen ook een VNF–vignet voor 16 dagen.
Afgelopen nacht zat er weer iemand aan onze lijnen. Ton er weer uit, maar doet nu wel eerst zijn korte broek aan. Er blijken wat jongens te zijn die vlak achter de boot, rustig op de kade zitten met een pilsje en zij hebben waarschijnlijk en passant onze landvasten beroerd. Gelukkig vals alarm dus.
Een paar km na Lyon stroomt de Saone in de Rhone en vrijwel direct komen we bij de eerste grote Rhone-sluis met een verval van +/- 12m.
Het licht geeft rood en nadat we wat rondjes draaien blijft dit rood. We roepen de sluis op en als antwoord krijgen we snel achter elkaar een heleboel Franse woorden. Enkele herkennen we zoals: “ecoute vhf” en ”dix minutes”.
We wachten een kwartiertje en dan horen we iets van “Samsara”; ze moeten waarschijnlijk ons hebben! Weer heel veel franse woorden en iets van ecluse en panne ; ponton en ecoute.
We maken daaruit op dat de sluis problemen heeft en dat we maar tijdelijk op de wachtsteiger moeten afmeren. Vrij vlot daarna kunnen we schutten.
Het eerste stuk van de Rhone is niet echt mooi: gekanaliseerd en saaie oevers, maar we sjezen de rivier af! We hebben stroom mee hebben en die is niet gering!
We zitten wel weer volop tussen de reigers en de eerste meeuwen laten zich zien.
Onderweg meren we af bij een bunkerschip. In Frankrijk mag je geen rode diesel tanken, alleen voor gebruik van de verwarming……!
We hadden van Henk en Jennie uit Katwijk gehoord, dat ze tijdens het tanken van de rode diesel “voor hun verwarming” naar de machine kamer waren gegaan en terugkomend hadden verteld dat ze “de kraan hadden omgezet “ en de witte diesel nu in de andere tank moest. Die was vervolgens wel erg snel vol!
Daarom besluiten wij het er ook op te gokken. We doen voor dat we ongeveer 200 lit voor de kachel in een aparte tank nodig hebben (tenslotte hèbben we aparte tanks) en 200 lit witte diesel voor de motor in een andere tank….
Blijken ze op dat moment geen witte diesel te kunnen leveren. Nou ja, dan maar rode……Nu hadden we niet direct diesel nodig, nadat we in Namen vol waren getankt, maar elke 100 lit rode ipv witte diesel levert ons wel een voordeel op van 100 x 0,70 = € 70. Ter info: witte diesel kost +/- 1,20 en rode +/- 0,50 !!
Als we met de auto naar Spanje gingen, overnachtten we heel vaak net voorbij Lyon in Vienne, net iets over de helft van onze eindbestemming.
Daarom willen we nu ook een nacht in Vienne doorbrengen, maar dan met de boot. Rond het middaguur leggen we aan.
Vienne is een oud Romeins stadje en staat ondermeer bekend om zijn jazz festivals. Die worden gehouden in een oud Romeins amfitheater. In het verleden hadden we al eens een concert bijgewoond.
Gisteravond was BB King geweest. Vanavond is er een concert met Oscar Harris.

Vrijdag, 8 juli Vienne – Tournon
De Rhone wordt steeds mooier en het weer trouwens ook. Een beetje zon maakt ook het landschap een stuk aantrekkelijker. Er is meer bebossing, het aantal reigers is flink afgenomen en (met name) Rietje geniet weer van de aanwezigheid van de fascinerende roofvogels.
Op de Rhone liggen de plaatsen om af te meren niet meer zo dicht bij elkaar. We hebben daarom vandaag +/- 65km gevaren en meren af in een haventje dat volgens de kaart te ondiep zou zijn maar van Henk en Jenny hadden we gehoord dat dit moet kunnen. Zij hebben ongeveer een zelfde boot. Naast een paar lokale bootjes liggen wij alleen voor de kleine kade, kosteloos met elektra en water.

Zaterdag, 9 juli Tournon
We blijven vandaag in Tournon, Ton doet diverse reparaties en Rietje draait o.a.een paar wasjes. De wasmachine is klein, maar doet het goed. Als we walstroom hebben is het afhankelijk van het amperage of we de machine kunnen gebruiken. In Nederland is dat meestal 8Amp maar in Frankrijk bijna altijd 16Amp!! We kunnen ook wassen door de generator te gebruiken, maar dat doen we alleen als dat echt nodig is. Vandaag is er een weekmarkt en… vlak voor onze deur. Ook voor de deuren van een flink aantal campers, die bijna tussen de kramen op hetzelfde marktplein staan.

Zondag, 10 juli Tournon – Viviers
We leggen weer een (voor ons doen) flinke afstand af: 75km. en vinden nog de laatste plek aan de steiger van Viviers. We zijn in een heel nest Nederlanders terecht gekomen, die erg behulpzaam zijn met het aanmeren.
Viviers is een verschrikkelijk mooi plaatsje. Je waant je in de Romeinse tijd, je ruikt die zelfs, maar toch wonen en leven daar mensen uit de 21e eeuw.
Dit zijn van die plaatsen die je voorbijracet als je met de auto op de snelweg zit. Wij zijn blij dat we dit alles op deze manier wèl kunnen zien.

Maandag, 11 juli Viviers – L’Ardoise
De dag begint met een Beverrat….
Een Nederlander roept ons als we ontbijten en zo te merken is er iets bijzonders te zien. Hij wijst naar de waterkant en we zien daar een bever (denken we), maar de lange dunne staart geeft aan dat dit gaat om een beverràt. Onze landgenoot vertelt dat hij z´n hond uit liet en dat deze plotseling oog in oog stond met dit akelig grote beest. Het dier zit daar rustig van het gras te peuzelen en we kunnen het op een ½ meter naderen om op de foto te zetten.
Het traject van Lyon naar de Middellandse Zee (330 km) heeft 13 sluizen die allemaal dezelfde afmeting hebben n.l. 190 m lang en 12 m breed.
Echter, het verval varieert van +/- 10 m tot +/-23 m en technisch verschillen de Rhone sluizen enorm van elkaar. Soms schuift de deur opzij weg, soms zakt hij naar beneden, de “bovendeur” gaat meestal omhoog (net de sluisdeur v/h Ganzendiep). Vandaag passeren we de sluis van Bollène met het hoogste verval: 23m. Tot nu toe waren de deuren kwa constructie meest vlak. Van deze is de “beneden deur” licht gebogen.
Hoe lager je in een sluis ligt des te vreemder worden de geluiden die worden veroorzaakt door de beweging van de glijbolders, aan beide zijden bevindt zich er een om de 20 m.
Het piept en knerpt…als in een enge film.
Vanaf Viviers varen we achter een spits met de naam Baby Doll. We hadden deze boot ook met een foto in een artikel zien staan.
We maken meer vaart om achter de spits te kunnen blijven om zodoende een snellere schutting te kunnen krijgen. We melden ons via vhf bij de sluis en krijgen onmiddellijk weer een heleboel Frans over de luidspreker. We vangen iets op over “bateau commercial“en blijven daarom maar achter de spits, in de veronderstelling dat het de bedoeling is dat de spits als eerste en wij daarna de sluis mogen binnenvaren. De spits gaat rond en wij draaien daarom mee, echter….hij gaat niet richting sluis, maar meert aan de kade ervoor af! Het vrachtschip dat zich kennelijk had aangemeld bij de sluis zien we die richting opgaan en met grote snelheid volgen we.
Na de sluis gaan we een breder stuk van de Rhone op en ervaren voor het eerst wat een Mistral is: de bekende zeer sterke N-wind die door de vallei kan razen.
Als we moeten wachten bij een sluis meren we niet af omdat de ponton voor wachtende plezierjachten aan de lage wal ligt. Zelfs met boeg- en hekschroef zouden we er nauwelijks weer vandaan kunnen komen.
Bij de laatste sluis van vandaag draaien we in de wind, maar die is zo hard, dat de zonnestoel op het voordek tegen de reling klapt. Onze sonarlampjes leggen we altijd op die stoel: Van de 3 lampjes zijn er 2 foetsie…

Na de sluis varen we zo’n 4km terug een rivier arm op om een beschutte ligplaats te hebben.
Gelukkig kunnen we op het eind van een ponton in de wind afmeren.
We beginnen aan een wandeling naar het plaatsje, maar als we daar na een half uur nog geen zicht op hebben gaan we weer terug.

Dinsdag, 12 juli L Árdoise - Avignon
De wind is gelukkig iets afgenomen en we “hoeven” vandaag maar een 20km te varen en meren nog in de ochtend af naast de beroemde pont dÁvignon (’t is maar een halve hoor!!!). De hele jachthaven blijkt die winter weggevaagd te zijn door wind, stroom en slechte weersomstandigheden. Met wat schuiven en manoeuvreren passen we precies tussen 2 boten in, aan de kade.

Woensdag 13 juli gebleven in Avignon
Avignon is een prachtige Middeleeuwse plaats. Het is echter overbevolkt en het is een en al feest. De feestelijkheden hebben te maken met de nationale feestdag op 14 juli ’05. Op elke hoek van de straat staat wel iemand “iets” te doen, zoals dans, mime, toneel, allerlei soorten muziek wordt gemaakt…. We krijgen Geert en Mies met een Danish Flower langszij. Het is een heerlijke zomeravond en met hen zitten we tot vrij laat op ons achterdek. Het blijkt dat zij al zo’n 11 jaar op de Middellandse Zee varen en zijn nu onderweg naar huis.

Donderdag, 14 juli Avignon – Petit Rhone
We passeren de laatste grote Rhone sluis en staan nu in open verbinding met de Middellandse Zee. We hadden willen overnachten in Arles en daar besluiten of we doorgaan naar Port Saint Louis OF via de Petit Rhone door de Camarque naar Sete, maar…..we mochten niet afmeren bij andere Nederlanders. Die bleven zich verschuilen achter hun zonne-tentje. Een Belg gaat nog overleggen met de Nederlander en met een Deen, maar ze blijven zich angstvallig schuilhouden achter de gordijntjes. Zijn dat nu weer die Hollanders…..ta, ta ta ta????
Dan besluiten we om 4km terug te varen en de Petit Rhone op te gaan. Je vaart dan een heel eind parallel aan de Middellandse Zee richting Montpellier.
In verband met Quatorze Juillet (nationale feestdag in Frankrijk) wordt de eerste sluis van de Petit Rhone niet bediend, dat wisten we, maar we hadden gedacht dat we wel ergens vast konden maken. Dat blijkt niet te kunnen en daarom varen we wederom een paar km terug om af te meren aan een steiger die we op de heenweg hadden ontdekt en waar we schitterend de rivier af kijken.
We maken een wandeling langs een grote boerderij met boomgaarden, perzik of zo, maar nadat er 4 van die honden, zoals die in de TV-serie Magnum, afgrijselijk beginnen te janken, zich hees blaffen en tegen de hekwerken opspringen, gaan we maar snel de andere kant op. Ook Tommy vindt dit een goed idee.
Tijdens die wandeling wordt Ton weer eens gebeten door muggen die hem een zogenaamde olifantpoot opleveren. Eh…het woord “olifantpoot” is door Ton in gebruik genomen nadat hij voor het eerst zo’n gezwollen been had gekregen van een mug..Gelukkig heeft hij nog medicijnen op voorhand bij zich.

Vrijdag 15 juli Petit Rhone – Aiges Mortes.
We gaan al vroeg op pad, omdat we nog door de sluis moeten die gisteren gesloten was. Het is warm, maar nog 1 keer moeten onze zwemvesten aan. We schutten samen met een andere boot, waar het ook oranje is van de zwemvesten. De sluiswachter komt langs om de papieren te zien en wil weten waar we heen gaan. We vragen hoeveel we gaan zakken.
Het is maar goed dat we onze zwemvesten aan hebben: we gaan ongeveer 4 centimeter zakken …….We zijn dus sneller geschut dat we dachten!
Gelukkig, want we willen snel naar Aiges Mortes om daar op tijd te zijn om ons te installeren voor de televisie. Vandaag wordt er getennist om de Davis Cup en de tweede wedstrijd zal worden gespeeld door Peter Wessels. Door de weercondities èn de hoge muur van het stadje, hebben we geen ontvangst via de schotel. Aiges Mortes ligt net onder Monpellier en is een soort Elburg maar dan 1000 jaar terug EN nog in oude staat. Geen rode dorp of andere nieuwbouw; gewoon een stadje anno 1200 zonder verdere aanbouw.
Ze hebben alleen geen Kromme steeg cq geen enkele kromme straat. Ook nu staan we in open verbinding met de Middellandse Zee en gaan morgen Zout-water proeven. Waarschijnlijk gaan we naar Sete.
Het blijkt wel dat het leven in het zuiden van Frankrijk steeds duurder wordt. De huizenprijzen worden steeds hoger, de wijn wordt steeds duurder en ook het stokbrood is bijna in prijs verdubbeld.
Zaterdag + Zondag 16 en 17 gebleven in Aiges Mortes
Zaterdag komen Vicki en Grant, onze vrienden uit Nieuw Zeeland ons per huurauto opzoeken en omdat zondag de belangrijke 4e wedstrijd van de Daviscup wordt gespeeld blijven we nog een dag liggen. We zitten helemaal klaar maar helaas wordt die wedstrijd niet zo’n succes……..
Ongeveer deze week belt een goede zeilvriend ons op en vraagt wat lang door over de brandstof in de watertank. Of we het nog ruiken en hoe vaak we gespoeld hebben en dat hij wel even had gedacht dat het wel stom was en dat hem dat niet zou overkomen……dan komt het hoge woord er uit: In een enthousiaste bui had hij de boot schoongemaakt met de waterslang en denkt laat ik ook direct maar even de watertank vullen……….slang in de tank en ….wat denk je ?? De dieseltank. Zo zie je maar: lach nooit te vroeg.

Maandag 18 juli Aiges Mortes - Sete
We willen via Grau du Roi de zee op gaan. Onze kaarten alsook de Pilot geven aan dat de bruggen ter plaatse de hele morgen draaien. Daar al vroeg aangekomen om nog met rustige wind de eerste ”oversteek” te maken blijkt het dat we meer dan 2,5 uur moeten wachten terwijl er geen enkele mogelijkheid is om af te meren. Daarom besluiten we om maar via de kanalen verder te gaan. Daar zien we de eerste kwal, hele kolonies flamingo’s en heel veel meeuwen. We varen dan weer evenwijdig a/d zee. De eerste de beste mogelijkheid om wel door te steken nemen we. We varen via de haven van Frontignant, passeren al snel de pieren en dan ……………………………….
varen we de Middellandse Zee op.

Hoe het daar verder met ons verloopt lees je in het volgende deel.