Op reis met Samsara deel 7, op de Middellandse zee

Wij hebben een VERZOEK:
Verderop in het verslag lees je dat we van Martijn een update krijgen van onze laatste telefoon rekening. Die valt nogal tegen. Daarin is ook opgenomen het mailen via GPRS.
Nu willen we heel graag kontact met jullie houden, want we blijven benieuwd hoe het met jullie gaat. Jullie mailtjes, met of zonder roddels, waarderen we enorm, maar als je mailt stuur dan svp geen foto’s en delete ook het origineel bij een eventuele reply.
We hebben een nieuw telefoonnummer; GSM nr: +34-6-30-831-870

Maandag 18 juli (vervolg dan deel 6)
Als we nog maar net buiten zijn zien we de haven van Sete al liggen. Het is prachtig weer en de zee is rustig. Ja, dit bedoelen we…
Achter een grote havendam komen we in de jachthaven van Sete en meren achteruit af aan de steiger en voor aan een mooring. Deze manier van afmeren zal ons de komende tijd wel vaker te wachten staan….!!
’s Avonds hebben we op de kade een complete voorstelling van ratten van diverse grootte. Ze doen spelletjes. De grote mietert een kleinere in de haven. Het doet Ton denken aan de beginperiode van het zeilen naar en op het eerste vogeleiland. Daar “woonden” ook een aantal rattenfamilies en bij het kampvuur werd dan aan diverse ratten een naam gegeven.
We bekijken de gebeurtenissen hier met gemengde gevoelens, want het blijven toch vieze beesten. Om ze niet in de gelegenheid te stellen om bij ons aan boord te komen, verknippen we een doos om ronde obstakels te maken en die doen we om de landvasten.
Sete is een vrij grote stad met veel vissersboten in het andere deel van de haven. Hoewel er ook een binnenmeer uitkomt op de haven is deze erg vies. Een beetje Urk achtig..

Dinsdag 19 juli, Sete
We blijven in Sete. Ton begint met het onder handen nemen van wat teakhout. Hij maakt het met krabbers kaal en dan wordt het voor de eerste keer gelakt.
We dachten dat de ratten alleen in de nacht wedstrijdjes hielden, maar ook overdag vliegen ze achter elkaar aan over de kade, terwijl er toch steeds mensen over de kade lopen. GATVER!!

Woensdag 20 juli Sete
’s Morgens lopen we en heel eind naar een super marcher om de benodigde inkopen te doen. Ons karretje, waar we overigens heel veel plezier van hebben, kan het nauwelijks dragen. Na de weersverwachting te hebben bekeken besluiten we de volgende dag verderop te gaan.

Donderdag 21 juli, Sete - Cape de Agde
Op zee varen is weer wat anders dan op de smalle kanaaltjes en rivieren. De autopilot stuurt en we kunnen ons met andere zaken bezig houden en genieten van de prachtige zee en het uitzicht op de kust. De Plotter laat ons exact zien waar we varen, waar we naar toe moeten en hoe ver het nog is.
We vertrekken vroeg en komen nog in de morgen aan in Cape d’ Agde: Een toeristendorp, met alles wat daarbij hoort (strand, restaurantjes, markt, muiziek), maar wel erg gezellig. We liggen aan een kade aan het begin van de haven.
In de namiddag bellen we onze vrienden Vicky en Grant. Zij liggen in Agde dorp, waar het binnenwater op uitkomt. We spreken af dat we met de bus naar hen toe komen, omdat het met de fiets waarschijnlijk te ver wordt. Met de bus doen we eigenlijk een volledige sight seeing, want de tour gaat via àlle parken. We drinken op de Temps Pariesiens een afscheidsborrel en zo…...en dan nemen we afscheid.
We denken aan de woorden van Henk en Kunny: Onderweg maak je vrienden en dat is heel leuk. Alleen komt er weer een moment dat je afscheid moet nemen en dat is dan weer een stuk minder …. Zie je elkaar ooit nog eens terug…..Wanneer zie je elkaar terug?? En waar??

Vrijdag 22 juli, Cape d’ Agde
Een dagje knutselen, wassen en luieren. Het is net als gisteren een erg warme dag. We zijn blij met de wind die wat koelte brengt. Op de kade dit keer geen ratten, maar nu is er een meeting van sprinkhanen! Er is een grote opkomst en ze springen er lustig op los. Aan boord zit er een in de gordijnen uit te rusten.

Zaterdag, 23 juli Cape d’ Agde - Gruisant
Na de pieren van Gruisant moeten we eerst nog 2M varen om bij de jachthaven te komen. We melden ons bij het havenkantoor, waar een chagrijnige vrouw ons verwijst naar een kadeplaats “nummer 7 of 8, zie maar…”.
Op onze zoektocht naar een supermarkt ontdekken we een fietsenmaker. Eindelijk dus een adres waar we een nippel kunnen kopen om de banden van onze vouwfietsen op te pompen!

Zondag, 24 juli Gruisant – Port la Nouwelle – Leucate
We willen naar Port la Nouvelle, dat is het begin van het kanaal du Midi. Narbonne is de eerste grote plaats aan dit kanaal. Hoewel de pilot aangeeft dat er alleen plaats is voor boten < 13m proberen we het toch. De enige plaats die in aanmerking komt is gereserveerd voor een catamaran die om 18.00hr zal arriveren. Daarom gaan we de haven maar weer uit en door naar Leucate, wat zo’n 7 mijl verderop ligt.. Een compleet vakantie-oord, waarschijnlijk door projectontwikkelaars bedacht. Bij de 2 havenhoofden staat een bordje naar links EN een bordje naar rechts voor het havenkantoor. Dat is lekker duidelijk. We roepen dus maar per Vhf op. Een plaats op ponton 10..maar welke is dan ponton 10 ???? Voordeel is wel dat we langszij de steiger kunnen afmeren. Vanavond bellen we met oud-collega Philip van Loon en Meertie die in de buurt van Perpignan een huis hebben. Zij zullen de volgende dag op bezoek komen. Wij hebben nu lucht in de banden, dus gaan we lekker fietsen!

Maandag, 25 jul Leucate
Na wat zoeken (Port Leucate heeft 3 havens) worden we toch gevonden door Philip en Meertie en de beide honden. Dat laatste is voor Tommy even slikken, maar het gaat allemaal goed. Het is een gezellige dag met de van Loontjes. Omdat ze met de auto zijn doet Philip samen met Ton wat inkopen bij de Lidle. Er kunnen heel wat lekkere dingen in de auto….

Dinsdag, 26 juli Leucate – Canet en Rousilllon
Canet is een enorm grote haven. Wij liggen pal vooraan bij het havenkantoor aan een kleine “vinger”, met de kop op de steiger en een achterlijn aan een mooring. Het mooie van een dergelijke plek is dat je iedereen ziet weggaan en binnenkomen.
We krijgen hier telefoon van Henk Rozendaal die onze administratie doet en hij vertelt ons dat onze VOF een klein verlies heeft geleden(…..ach, wat jammer is dat nu weer).
Hij heeft ook een triest bericht voor ons, n.l. dat Wim Overgoor is overleden. Dat grijpt ons erg aan en we bellen met Ria om ons medeleven te betuigen. Ton voetbalde al samen met Wim in het elftal van Wilhelmus (jaren geleden) en speelde later een aantal jaren samen tenniscompetitie. Het is nog maar net een jaar geleden, dat we samen een dubbel tennisten met Willem en Henk Schekman. Tennissen met of tegen Schekdoos was een van zijn grote hobby´s .
In de middag begint het vrij hard te waaien.




Woensdag, 27 juli Canet en Rousilllon - St Cyprien
Als we weggaan uit Canet lijkt het heel rustig, maar als we tussen de pieren komen blijkt er nog een redelijke deining te staan van de afgelopen nacht. Uit voorzorg hebben we al een heleboel losse dingetjes in mandjes gedaan en andere vastgezet. Maar nu worden ook alle kastjes getest op zeevastheid. Verscheidene glazen spelen tikkertje..
We hadden wat verder willen gaan maar de weersvoorspelling EN de dwarse zee doen ons besluiten om al na een uur de eerst mogelijke plaats binnen te lopen. Dat is maar goed ook want we liggen nauwelijks een kwartier of het begint te poeieren.
We liggen vooraan bij het havenkantoor en tussen de palen dus we kunnen hier heel wat wind hebben.
Je ziet ook het afmeren bij het havenkantoor waar men zich moet melden. Er zijn er die normaal afmeren, maar ook die voor de wind op de afmeersteiger af komen racen. Wij zitten niet op de wal (want daar staan de echte stuurlui) maar er wordt door sommigen aardig geklunsd. Die kunnen echt niet varen Na een paar uur klappen de golven over de pier heen en alle bootjes (waar ze allemaal vandaan komen is een raadsel) komen de haven binnen. De verwachting blijkt plotseling 7 te zijn. Dacht dat ze dat in de zomer in de Med niet hadden?????

Donderdag, 28 juli St Cyprien
Vanwege de wind blijven we hier gewoon een dagje extra. St. Cyprien is een mooie plaats met een enorme jachthaven. Genoeg te wandelen en te beleven, hoewel wij ons prima vermaken op Samsara.
We eten heerlijk en gevarieerd op het achterdek van Samsara. We mogen wel even vermelden, dat we in onze voedselvoorraad bijzonder goed ingeblikt vlees en gerookt spek van Slager Beekman hebben!!! En de mosselen hier zijn heeeerlijk!

Vrijdag, 29 juli St Cyprien – Spanje, Llanca
Alhoewel de verwachting redelijk veel wind aan geeft staan we vroeg op om te vertrekken. Het is ons n.l. opgevallen dat het vroeg in de ochtend buiten erg rustig is en nu blijkt dat dus ook. We vertrekken met meer voorbereiding IN de haven, zodat dat niet zoals de vorige keer op zee moet gebeuren. Werkjes zoals landvasten opschieten, stootwillen een plaats geven, nog wat zeevast zetten. Op zee valt het gelukkig mee en na een ½ uur besluiten we om niet de eerstvolgende plaats aan te doen, maar door te gaan tot voorbij Cape Bear en Cape Cebere.
Onderweg geeft Martijn ons een update van de laatste telefoonrekening. Deze is inclusief de kosten van GPRS mbt. het mailen. Nou, dat wordt niet uit eten vanavond…..
Ondertussen passeren we op zee wel de Frans/Spaanse grens.
Port Bou en Cala Colera geven minder beschutting tegen de verwachte Tramuntana en daarom gaan we door naar Llanca waar we voor het havenkantoor aan de mooring kunnen afmeren. We weten intussen wat de Mistral is, maar wat deze Tramuntana ons gaat brengen weten we nog niet…..
Men heeft daar 8 ligplaatsen voor wat grotere schepen en we liggen in een rijtje met een Amerikaan, een Italiaan, een Duitser, een Fransman, een Belg en wat Spanjaarden.
Het Duitse echtpaar is al wat ouder, komen uit Hamburg en heeft een zeer opvallend zeiljacht van ± 15m, geheel van RVS . Hij, Horst, heeft het schip grotendeels zelf ontworpen en in Frankrijk laten bouwen. De man is een soort Willy Wortel, zoiets als onze `professor`, maar dan wat ouder, met ongeveer het zelfde haar.
Het dek is gestraald, zodat het wat ruwer is en het potdeksel is een roestvrijstalen buis zodat er geen water op dek blijft staan. Aan de achterkant een heuse uitgangsdeur .
De preekstoel is afneembaar en als hij die omdraait is het de loopplank voor naar de wal.
Tevens legt hij uit dat het toegangsluik van de kajuitingang altijd ergens slingert en zelden snel te pakken is als het nodig zou zijn. Daarom heeft hij een soort verzonken hefdeur gemaakt die hij op diverse standen kan vastzetten. Vanbinnen is wat minder innovatief….
Hij legt uit dat je bij ontwerpen niet alleen uit moet gaan van wat er is, maar vooral van wat je wilt en wat je nodig hebt.
Hoewel het echtpaar naar onze inschatting ouder is dan 75 jaar, gaat hij ± 2x /dag op Internet de weersverwachting uitprinten. Zelf vindt hij het Duitse weerbericht het beste…..
Vanwege de heersende Tramuntana , een harde NW-wind, blijven we hier zaterdag en zondag ook liggen. En dan is het alweer augustus…..

Maandag, 1augustus Llanca – Llanca
Na uitgebreid overleg gisteravond met onze Duitse (die plannen Noordwaarts te gaan ) en Italiaanse buren (willen ook naar het zuiden) staan we extra vroeg op en vertrekken richting Rosas. We moeten daarvoor om Cape Creuse en de Spanjaarden hebben daar heilig ontzag voor.
Tijdens het honduitlaten, iets na zevenen, heeft Ton de zee bekeken en denkt dat het wel moet kunnen. We gaan! Alle losse dingetjes in de mandjes, grotere in kratten, deuren goed gesloten, waar nodig badhanddoeken in de kastjes, enz. De Italianen vertrekken met hun zeilboot vlak na ons.
Eenmaal onderweg blijken we de wind niet achter te hebben, de Tramuntana is meestal
N – NW, maar deze staat nu NO en dat betekent in ieder geval tot Cape Creuse halfwinds. De boot rolt na een paar mijl als een gek, alle boeken en kaarten vliegen van links naar rechts, lampen rollen door de boot, Tommy wil naar buiten, maar dat is onverantwoord, de tafel en stoelen achterop slingeren van stuurboord naar bakboord en… dan besluiten we om terug te gaan.
Nou hadden we nog naar het dichtstbijzijnde plaatsje Porta de Selva kunnen gaan maar we gaan toch terug naar Llanca. Mede omdat er na vandaag weer veel meer wind verwacht wordt en omdat we in de Pilot lezen dat we dan het beste kunnen liggen in Llanca.
De beslissing om terug te gaan was moeilijker dan die om ´s morgens te vertrekken .
Toen de Duitser ons bij vertrek toeriep: ``we horen wel hoe het buiten is``, had Ton al geantwoord dat het wel goed zou zijn buiten als we binnen een uur niet terug zouden komen.
Hun besluit om ook te vertrekken gooien we aardig in de war. Als we ons weer melden op het havenkantoor wordt het ons wel duidelijk dat we, gezien de vooruitzichten van de Tramuntana, hier zeker tot donderdag zullen moeten blijven! Ze zeggen hier dat deze wind wel tot 9 !! dagen kan aanhouden…

Dinsdag, 2 augustus Llanca
Vroeg in de morgen vragen we ons af waar die wind nou toch is…Maar dan komt ie. In volle glorie! De Duitsers huren een auto en gaan daarmee naar Frankrijk om ergens (Port Napoleon of zo) een ligplaats voor de winter te regelen. De Italianen zijn niet terug gekomen, de Amerikanen zijn wat nerveus, een Belg probeert met donder en geweld met de achterkant naar de wal aan te leggen, ramt een ander schip, geeft ontzettend veel gas en `landt ` uiteindelijk met de punt aan de kade. We vermaken ons best……
Wij blijven grotendeels aan boord en omdat het hele rijtje toch wel wat slingert doen we wat aan de landvasten..
De Tramuntana zet nog niet echt door en een local legt ons uit dat de wind eerst naar het NW moet draaien, dan zal hij een paar dagen flink doorzetten en na +/- 2 dagen zal hij dan weer minderen. Dan pas zal het weer “normaal” worden.
De navtex berichten geven inderdaad in de nacht 7/8 aan voor het hele gebied Lyon.
We liggen hier nog wel even daarom sluiten we dit deel af voor onze site.
De laatste paar weken hebben we het vaak gehad over de vorige zomer op de Carlot. Een jaar geleden is er zoveel gebeurd. Mede door Mark en Herman zijn wij `dit` gaan doen.
Wij genieten van de mooie dagelijkse dingen, samen. En daar zijn we blij om.
Het ga jullie goed. We hopen dat er bij jullie ook veel zon zal zijn.

Groet, Ton en Rietje