Op reis met Samsara deel 8: Costa Brava

Donderdag, 4 augustus Llanca
We liggen vandaag vanwege de wind al een week in Llanca en kunnen nu elastiek kopen wat speciaal voor ons besteld is. Daarmee kunnen we een aantal zaken zeevast zetten, bv diverse boekwerken en Pilots op de kaartentafel en de kaarten die in een rekje liggen dat tegen het plafond van het stuurhuis is gemonteerd (die hadden ze in de lengterichting en niet overdwars moeten monteren).
Hoewel de weersverwachting niet denderend is en de Duitser en de Amerikaan naast ons plannen om in ieder geval nog tot na morgen te blijven, wil Ton toch voor alle zekerheid betalen zodat, ALS de mogelijkheid zich voordoet, we morgenochtend vroeg weg zouden kunnen. In de late nacht en vroege morgen is het de meeste keren nog een stuk rustiger geweest. Ton z’n vertrouwen in de Spaanse weersvoorspellingen is er niet beter op geworden. Op het havenkantoor spreken ze over de wind van komende nacht 100km/h. Wij krijgen steeds meer het idee dat ze de grote jachten graag in de haven houden…….

Vrijdag, 5 augustus Llanca - Rosas
Ton laat om 6.30hr de hond uit en komt terug met de mededeling:” binnen 15min wil ik weg”.
Alle mandjes worden weer gevuld met alle losse snuisterijen, TV plat, de stoelen achterop het dek gaan plat. Eenmaal buiten valt het eerst mee, maar een paar mijl buiten de kust begint er weer een dwarse deining te lopen. Ook begint de wind weer op te steken. We zijn na ruim een uur bij Cap de Crues en steken tussen de kaap en een eilandje, net buiten de kust, door. Even krijg je het Thomas Smitgat gevoel maar na 5 min. waan je je in een andere wereld. Minder wind, vlakke zee en we krijgen even het idee om ergens in één van de vele baaien te ankeren. De onzekerheid over het verloop van de Tramuntana weerhoudt ons er van. We varen langs Cadaques, voorheen woonplaats van Dali en zien dat het daar wemelt van de ankerende bootjes. Toch maar door naar Rosas. In de baai van Rosas is het vol van de boten op zee. Dat was bij Llanca wel anders.
We krijgen een plaats in de gloednieuwe jachthaven van Rosas aan de pier waar ook de hele grote boten liggen. Dat geeft wel een optocht van lieden die “bootjes komen kijken”.
In de middag gaan we op de fiets naar Petites Canyelles, een plaatsje waar we al eens in een hotel zijn geweest en tevens bekend bij vele Elburgers. Er is een kroegje van een Nederlander “Don Quichot” en wij menen ons te herinneren dat deze laat in de middag open gaat. Daar éénmaal puffend van het “bult-op-fietsen” aangekomen blijken ze pas open te zijn om 21.30u. Ons biertje dus maar aan boord….
‘s Avonds genieten we van het prachtige uitzicht over de baai van Rosas met zijn vele lichtjes in de bergen en op en langs het water.

Zaterdag, 6 t/m Maandag 8 augustus Rosas
Ook Rosas kenden we al omdat we ook daar al eens in een hotel gelogeerd hebben. Veel herinneringen….
Op de fiets gaan we naar een oude vesting, waar ondertussen veel veranderd is sinds de vorige keer.
Rosas heeft een prima haven, netjes, veel hulpjes, veel verschillende weersverwachtingen, o.a. http://www.windguru.cz/; voor diverse gebieden (ook gedetailleerde Nederlandse gebieden) Je kunt op deze site als guest een keuze maken en dan krijg je een compleet overzicht per 3hr met windsterkte, richting, temp, bewolking, kans op regen, enz.
Zelfs het havengeld in Rosas valt mee voor Costa Brava begrippen.

Maandag 9 augustus Rosas - Estartit
Niet dat we graag weg willen, maar omdat Martijn & Jeannette volgende week komen (via Barcelona) . In Llanca komt een trein uit Barcelona, maar die “verlaat” de kust bij Blanes, Daarom willen we op dat moment minstens in Blanes zijn zodat de kinderen eventueel met de trein bij ons kunnen komen..
De weersverachting is redelijk, wind (en dus ook golven hopelijk!?) schuin van achteren.
Aanvankelijk nog 4/5, maar afnemend. We wachten tot +/- 12.00 uur en vertrekken dan.
Het eerste uur gaat inderdaad prachtig, maar dan begint de dwarse zee te komen. De stuurstoel mietert weer 2 x over Tommy heen. Dan maar de gashendel uit zijn “budget stand” en meer power, tegen maximaal. Samsara loopt dan zo’n 8,5 kn en gaat daardoor iets beter door de golven. Het laatste stuk bij Estartit gaat tussen de kust en Islas Medas door. Daar krijgen we een redelijk onrustig stuk maar dan kunnen we de haven van Estartit indraaien
We krijgen een plaats aan de buitenpier. Wel een eind lopen naar het havenkantoor en ook voor Tommy is het uitlaatveldje een eind weg. Vlak na ons komt een 13m zeiljacht de haven binnen. Maar de Capitanery roept “excusa, complet”. Daar begint het gedonder al. Hier waren we voor gewaarschuwd. De jachteigenaar vaart met een nors gezicht de haven weer uit, terwijl hij vol gas geeft..
In de winkelstraat wanen we ons in Nederland: “Hey Toos, hier kos je flessie parfum € 5,= minder, breng ’t maar trug, Waaah, hoezo je durf nie?, Oh dat mot kenne, wach maar ik ga wel effe mee,” spreekt de ruim getatoeëerde persoon……

Dinsdag , 10 augustus Estartit - Palamos
Omdat we Estartit niet zo’n prettige haven vinden blijven we daar maar een nachtje. We vertrekken om twee redenen al vroeg (7.30hr):
Enerzijds omdat er in de vroege morgen meestal minder wind en zeegang staat, anderzijds omdat we dan vroeg in de volgende haven zijn met hopelijk meer kans op een ligplaats.
We komen al om 9.30 de haven van Palamos binnen en met een beetje duwen passen we precies op de aangewezen plek. Als Ton zich meldt bij het havenkantoor krijgt hij te horen dat het wel heel erg de vraag is of we onze 3 geplande dagen hier kunnen blijven.
Als Ton later kaarten wil kopen in de shop bij de haven wordt betaling per creditkaart geweigerd. Hij moet zich eerst legitimeren. Mede omdat je in zowel Franse alsook Spaanse havens aan de Middellandse zee direct bij binnenkomst je bootpapieren moet afgeven (wij geven stiekem kleuren kopieën af en dat is nog steeds goed gegaan) schiet dat even in het verkeerde keelgat.
Ton checkt direct uit en vertelt dat hij boos is en dat we mogelijk de volgende dag vertrekken. Maar de weersverwachting is eigenlijk voor de volgende dag de slechtste van de komende wee, dus de volgende dag (gelukkig is er een andere receptie-bezetting) zeggen we dat we toch nog willen blijven. Geen plaats! Hoezo geen plaats: gisteravond zei de knaap in het rode shirt (kledij capitanery) dat we eventueel WEL zouden kunnen blijven liggen. De ligplaats naast ons is ook nog steeds vrij…. Toch is er geen plaats, want de eigenaren van de box komen terug (zeggen ze). Het is bij de dames even niet duidelijk WAAR we liggen, totdat Ton dat HEN vertelt. Dan volgen studies op het beeldscherm, overleg in Spaans, oproep naar de jongens op het terrein welke box Samsara ligt en dan …mogen we nog één dag blijven! Als je weg MOET geeft dat een zeer onrustig gevoel.
We wandelen naar de andere haven van Palamos: ook vol. Zij bellen weer met een andere haven: geen plaats voor 15m. Zelf bellen we met Port d Áro: eventueel wel plaats: liggeld € 164,= voor één nacht (Nee, geen typefout!) Nou, dan nog liever een dag doorvaren of op zee blijven.
Ton is ondertussen vergeten dat hij boos was en krijgt het voor elkaar dat we toch nog langer kunnen blijven liggen. De eigenaar van de box wordt gebeld OF hij wel terug komt. Hij heeft gelukkig zijn plannen gewijzigd.

Woensdag 10 t/m vrijdag 12 augustus Palamos





Vrijdag , 12 augustus Palamos - Anker baai
We vertrekken al vroeg, ook omdat we willen kijken of we ergens kunnen ankeren. Als dat niet kan en de volgende havens inderdaad geen plaats hebben, moeten we direkt door naar de plaats na Blanes. Want ook Blanes schijnt jachten van >14m te weigeren.
We gaan ankeren in een baai een paar mijl voor Tossa de Mar.
Baai inkomend liggen rechts een aantal lokale bootjes aan een mooring en links tegen de rotsen aan is ruimte voor Samsara . We droppen het anker en liggen prachtig. Op de manier die we geleerd hebben op de Yvonne-B controleert Ton met snorkel of het anker wel ingraaft. Achter ons ligt een groen en een rood boeitje en we vragen ons af waarvoor.….
30min later komt er een zgn. glassbottom-boot van Tossa de Mar langs ons heen varen en die vaart het strand op om mensen af te zetten en op te halen. Vervolgens komt er zo ongeveer elk half uur zo’n boot en dan pas realiseren we ons dat we eigenlijk in de aanlooproute van die boten liggen. Vandaar daar groene en rode boeitje! De meeste schippers zwaaien vriendelijk maar sommigen roepen iets wat aangeeft dat we eigenlijk aan de kant moeten.
Met de dingy wordt Tommy naar het strand gebracht om uitgelaten te worden. Het grootste probleem is om Tommy vanaf de Samsara in de dingy te krijgen. Hij moet namelijk via de trap achterop en het zwemplateau in de bijboot worden gezet. Hij geeft niet echt mee en hij houdt ook nog eens niet van water!
’s Nachts draait de wind en Samsara draait mee, maar de deining blijft op dezelfde manier de baai in lopen. Wij rollen daarom bijna onze kooi uit. Maar ja, deze nacht kost ons in elk geval geen €164,=

Zaterdag 13 augustus Anker Baai - Blanes
We gaan al vroeg met Tommy naar de wal om hem uit te laten. We hebben wat nieuws bedacht. We doen Tommy in een weekendtas, dragen die van de trap en zetten deze vervolgens keurig in de bijboot. Tommy vindt het ook een goed idee en blijft lekker IN de tas zitten. Als we weer aan boord zijn halen we het anker op. We varen langs Tossa de Mar. Tossa heeft geen haven en we tuffen met een gladde zee door naar Blanes.
In de jachthaven is geen plaats voor ons.
Daarom meren we af in de vissershaven en krijgen toestemming van de havenmeester om tussen de visserschepen te blijven liggen; hij kan ons niets (water, elektra) bieden en daarom hoeven we ook geen havengeld te betalen. Het ruikt wel wat maar dat geeft tevens een beetje het ”Urk-gevoel”.

We vermaken ons prima in Blanes, waar we enkele jaren geleden regelmatig een weekje verbleven in de zomers “na-de-zeilboot”.
Onze wandeling die middag over de boulevard leidt ons langs vele eet-tentjes waar we diverse keren gegeten hebben. Één van de obers herkent ons nog : Ah die familia from Ollanda, mi koet remember! Als we een drankje halen in de bar van het hotel waar we meestal logeerden herkent ook de barman ons nog. Voorheen zette hij als we binnen kwamen altijd direct de CD van de Shaking Beats op. Heeft hij zeker grijsgedraaid…..
We hebben maar niet gevraagd of hij die nog heeft.

15 augustus is in Spanje een vrije dag daarom blijven de vissersschepen deze maandag in de haven. Wij hoeven dus nog niet te vertrekken en kunnen ons verblijf in Blanes nog met een dag verlengen.
’s Avonds arriveren Berend en Anneke en we zoeken een mooi restaurantje uit.

Dinsdag 16 augustus Blanes - Ansenys
De volgende morgen worden al om 5.30h de motoren van de vissersschepen om ons heen gestart en Berend en Ton gaan aan dek om te zorgen dat ze niet met ons op sleep naar zee vertrekken. Het is een prachtig gezicht, deze verlichte optocht! Één van de boten naast ons blijft wel liggen, maar net als we weer slapen vertrekt die, tegen 7.00h, naar de afslag. We meren nog een uurtje langs de kade af maar al snel worden we gesommeerd om op te krassen dus vertrekken wij ook maar ……

Woensdag 17 augustus Ansenys - Port Masnou
Het is in deze periode, dat Ton zich ernstig zorgen maakt over elektrolyse aan de boot. Vooral in het motorruim hoort hij een geluid dat lijkt op een soort ontlading. En ´s nachts hoor je dit vreemde geluid door de hele boot. Berend weet gelukkig te vertellen dat dit waarschijnlijk vissen zijn, die onder de boot vreten van de aangroei. Hij herkent het geluid van de tijd dat hij, jaren geleden met zijn zeilboot achterop een verbouwde vrachtwagen, naar de Middellandse zee trok om daar in betere omstandigheden dan in Nederland te zeilen. Het geluid dat de vissen maken lijkt een soort gesmak en dat verklaart het continue geluid onder de boot sinds we op zout water zijn.
’s Middags gaan Berend en Anneke per trein naar Blanes om hun auto op te halen. Als ze terugkomen, vertelt Berend dat hij het treinboekje met de vertrektijden heeft weggegooid. Er staat toch niets in wat klopt….!!

Donderdag, 18 augustus Port Masnou - Barcelona
Vandaag dag vertrekken we met als doel Barcelona.
Best wel een apart gevoel. Vooral als je tussen de pieren doorvaart en die grote haven binnenkomt, dan krijg je wel even een droge keel. En als je dan ook nog na zoveel tijd Martijn en Jeannette op de kade ziet staan…
We pikken hen op, begroeten elkaar kort maar heftig en varen dan na ruggespraak via de marifoon met de Capitanery , naar het fuelstation van Port Vell de Barcelona.
Daar volgt weer een hele papierwinkel voordat we een plaats krijgen aangewezen. Hier hebben ze weer de zoveelste andere aansluitkabel voor de elektra, maar aangezien we techneut Berend aan boord hebben maken we ons daarover niet druk. Bij de ligplaats komt een speciale hulphavenmeester (Marinero) die verantwoordelijk is voor de kabelaansluiting. Niemand anders, zelfs Berend niet, mag de kabel aansluiten.
En zo liggen we met Samsara in de haven van Barcelona. Gewoon TE GEK!!
Die avond gaan we met z’n zessen uit eten en dat is wel heel gezellig . De droge keel van het binnenvaren is intussen ook genoeg gespoeld.

De dag daarop (het is dan vrijdag 19 augustus) krijgen we wisseling van de wacht. Berend en Anneke gaan in een hotel en Martijn en Jeannette betrekken de voorkooien van Samsara.
Aan onze pier ligt een Nederlander met een Swan, de Colombo. Hij kent Jan Scholten ook goed…!
Omdat de haven, de ligplaats, de sfeer en nabijheid van een vliegveld, eigenlijk alles, hier in Barcelona ons bevalt, laten we ons op een wachtlijst zetten voor de winterperiode.
De signorita’s geven ons een redelijke kans. Met een paar weken maar eens bellen

Zaterdag, 20 augustus Barcelona - Ginesta
We verlaten Barcelona en komen in een vies bruin watergebied. Men is een grote dam aan het leggen ver zee in . Deze dam staat niet op de elektronische kaart van de plotter maar gelukkig wel op een papieren kaart die we gekocht hebben. Wat dicht langs een baggerschuit varend worden ons met armgezwaai verteld dat we verder afstand moeten houden.
Ginesta is een mooie haven, maar rondom is verder eigenlijk niets zoals met zoveel “aangeplakte” havens hier aan de kust. Daarom gaan we de volgende dag door naar Sitges.

Zondag , 21 augustus Ginesta - Sitges
In Sitges krijgen we een plaats naast de kraan en kunnen we langszij afmeren, wat we wel erg gemakkelijk vinden. Bovendien kunnen we dan gewoon naast de boot er af stappen en dat vindt Tommy ook veel gemakkelijker. Hoeft hij niet steeds onder de arm de boot af gemanipuleerd te worden.
Alhoewel de haven redelijk beschermd ligt, loopt er toch een vervelende deining de haven in.
Toen we in Barcelona aankwamen had Martijn al gezien dat de Samsara lichte slagzij maakte. Ton had zich al een paar dagen lopen ergeren aan het feit dat hij niet kon verklaren hoe dat kwam. Er was niets veranderd. De brandstoftanks aan beide kanten v/d boot stonden met elkaar in verbinding en moesten dus even vol cq leeg zijn. Tijdens de tocht naar Sitges werd Samsara weer aardig heen en weer geslingerd en in Sitges kregen we het idee dat de boot nog meer slagzij maakte.
Plotseling gaat er bij Ton een lampje branden. Achterin de balasttank heeft de eerste eigenaar fijn grind gestort om de boot lager te laten liggen oa voor de Franse kanalen. Tijdens het schommelen is het grind naar één kant geslingerd.
De toegangsgaten naar die tank zijn zo klein dat we geen idee hebben hoe het grind er uit te krijgen. Dan maar bellen met Elburg Yachting met het verzoek om eens te informeren bij de eerste eigenaar. Als hij er grind in heeft gedaan dan heeft hij er vast ook al over nagedacht hoe het er weer uit te krijgen. Wat een service (!!!!), hoewel het zondag is worden we al snel teruggebeld. Onder de ballasttank zou een soort afvoer moeten zijn. Even een zwempakje aantrekken is het advies.Samen met Martijn en de snorkel ontdekt Ton inderdaad een soort afvoer. Die krijgen ze vooralsnog niet los maar het idee dat er geen onoverkomelijk probleem is geeft Ton in ieder geval de nodige rust . Door een hoeveelheid lood naar de andere kant te verplaatsen EN door de ballasttank voor een deel vol water te zetten wordt het probleem voorlopig even opgelost.

Maandag blijven we in Sitges. Sitges is een soort voorstad van Barcelona. Ook veel Nederlandse voetballers die bij Barcelona speelden schijnen daar te wonen.
Als we ‘s middags over de boulevard wandelen passeren we een bankje vanwaar we plat Amsterdams horen. Het zijn een een paar vaders, die op de kinderen letten en een ervan is onmiskenbaar Danny de Munk.

Dinsdag 23 augustus Sitges - Torradembarra
We varen met prachtige zee en dito weer naar Torradembarra. Aan dezelfde steiger ligt weer een Nederlander met een Swan, de Sandettie. Ook hij kent Jan Scholten goed…Doet ons denken aan het liedje: wie kent hem niet…?
Het blijkt dat in deze haven een Wireless-Lan is wat wil zeggen dat we nu zonder onze Mobile en GPRS kunnen internetten. Dus sturen we vooral nu wat mailtjes, zoeken e.e.a op internet, updaten wat programmatuur, kijken weer even op de site voor langere termijn weersvoorspellingen en zijn kosteloos weer helemaal bij.

Donderdag, 25 augustus Torradembarra- Torradembarra
We vertrekken met als doel Tarragona. We varen +/- 10.15 de haven in, maar we krijgen te horen dat er geen plaats is. Vervolgens bellen we met Salou: ook geen plaats. Ton roept via de vhf het havenkantoor van Torradembarra weer op en daar kunnen we gelukkig nog voor één nacht liggen. De eigenaar van de Swan kijkt zeer verbaasd als hij ons weer op de steiger tegenkomt.
Ondertussen hebben we weer contact met Tarragona en vrijdag is daar wel een ligplaats voor Samsara.

Vrijdag, 26 augustus Torradembarra- Tarragona
Als we in Tarragona aankomen en ons melden bij het havenkantoor, reserveren en betalen we direct tot maandag om niet weer voor verrassingen komen te staan.


Zaterdag 27 augustus vertrekken Martijn en Jeannette weer naar Nederland. Tarragona ligt op +/- 80km van Barcelona en het trein-station ligt bijna naast de haven. De trein naar Barcelona Airport zal vertrekken om 18.05h. Echter… dan blijkt dat de Spaanse Spoorwegen niet veel anders zijn dan de Nederlandse. De eerste trein waar ze mee kunnen vertrekken arriveert pas om 18.45. Vlak voor het vliegveld moeten ze overstappen, maar het vertrouwen in het treinwezen is inmiddels gedaald zodat ze het laatste stuk maar een taxi nemen.
Wij zijn terug op Samsara, waar we voor het eerst in 2 weken weer met z’n tweeën zijn en dat is bet wel weer even wennen.

Dit was het dan weer voor nu. Het heeft even geduurd, maar toen we gasten aan boord hadden, hebben wij een beetje extra “vakantie” gehouden.
Onze hartelijke groeten,
Ton en Rietje