Deel 22, Samsara op de Med (okt. 2006)

In augustus was het nog een groot probleem om een plek in de havens te krijgen maar vanaf september hebben we eigenlijk geen problemen meer gehad. Soms kondigen we onze komst aan via marifoon of telefoon en soms varen we gewoon de haven binnen en kijken wel.

Op 1 oktober liggen we in Ampolla, net ten Zuiden van de Ebro-Delta.
Volgens onze plotter is er een prachtige geul van 3,5m diep de Ebro-delta in en we willen daar een nacht voor anker gaan. Het is er rustig in de luwte van de delta en we denken voor Tommy met de dingy gemakkelijk aan land te kunnen gaan. Als we op de plotter de geul volgen, loopt de diepte plotseling terug en moeten we hard achteruit slaan om niet vast te lopen. Iets verderop ligt wel een kleiner jacht voor anker. Als we e.e.a. verkennen met de verrekijker dan zien we, net als op het wad, mensen tot hun middel in het water lopen. Het is prachtig weer en zeer warm, daarom besluiten we maar ter plekke te ankeren. Eigenlijk voor het eerst dit jaar liggen we voorop te zonnen. Tot een paar weken gelegen was het nog veel te warm in de zon en zochten we de schaduw onder de bimini. Als er in de loop van de middag plotseling wind op komt zetten, vliegt de matras waarop ik lag te zonnen overboord en dat doet ons besluiten anker-op te gaan, de matras te redden en in de buiten-haven van Ampolla af te meren. Weliswaar is daar geen water en elektra, maar ook geen liggeld.
l’ Amettla de Mar hadden we op de heenweg overgeslagen en na een prachtige tocht doen we nu wel deze idyllische plaats aan. Het plaatsje je ligt helemaal om de haven tegen een berg aan gebouwd.
Als we na het boodschappen doen terug komen ligt er een Engelse motorboot naast ons. Het blijken Gordon en Val te zijn. Ze lagen afgelopen winter ook in Barcelona en we hadden ze ook al in Denia ontmoet. Vanwege harde wind en ruwe zee blijven we hier 4 dagen liggen.
De laatste avond in l’ Amettla komen Gordon en Val met hun gasten Malcom en Jeanet bij ons aan boord voor drankje. De volgende dag vertrekken we ongeveer gelijk met hen. Gordon en Val gaan verder door en wij varen naar Hospitalet.
‘s Middags willen we een drankje nemen bij een Nederlands stel die aan de haven een cafetaria hadden maar die blijken daar ondertussen weg te zijn. Terwijl we teruglopen, haken we in op een gesprek van 2 Nederlandse stellen t.w. Wessel en Mieke met hun vrienden Hans en Wil. Beide stellen hebben hier een huis en Wessel blijkt in Nederland een zgn Kamperkotter te hebben van +/- 13m. We blijven zolang staan teuten dat we ze uiteindelijk meevragen voor een drankje op Samsara.
Vanaf Hospitalet gaan we naar Cambrils . Het zou fraai, droog en zonnig weer zijn met vlakke zee maar eenmaal op weg, achter de hoge rotswand vandaan, blijkt er meer wind te zijn, het gaat regenen en er staat veel swell. Maar we zijnn nu toch al op weg en het is niet zo ver. Als we Cambrils naderen komen er een aantal zeiljachten naar buiten, maar die gaan direct weer terug. Eenmaal afgemeerd komen er schippers bij ons vragen of het “buiten” te doen was en of er niet te veel swell stond.
Na twee 2 dagen Cambrils gaan we door naar Tarragona waar we voor 4 dagen reserveren.
Er moeten n.l. een aantal zaken geregeld worden m.b.t. het appartement en daarom hebben we een tijdelijk postadres nodig. Daar aangekomen hopen we ook weer onze Engelse vrienden Peter en Margaret te ontmoeten.
Als zij terugkomen van boodschappen doen en ons zien worden we direct uitgenodigd om bij hen aan boord een drankje te komen halen. Daar ontmoeten we ook een ander Engels stel die daar ook met hun boot liggen, Peter en July
In Tarragona beslissen we waar we de hypotheek voor het huis afsluiten en reeds de volgende dag (binnen 24h!) liggen de te tekenen contracten via DHL in het havenkantoor. Diezelfde dag gaan we met Peter en Margaret mee naar een grote supermarkt om boodschappen te doen want de volgende 2 dagen zijn feestdagen (o.a. de dag dat Columbus Amerika ontdekte) en dan zijn àlle winkels gesloten.
Vrijdags (het is dan al de 14e) gaan we met Margaret en Peter en met hun kennissen per auto uit eten in een restaurant , +/ 10km richting Torradembarra. We hadden de volgende dag verder gewild maar het waait vrijdagavond zo hard dat we veronderstelden dat de zee een dag later nog wel onrustig zal zijn en besluiten nog een dag te blijven. Daarom maken we graag gebruik van de uitnodiging van Wessel en Mieke (die we enige dagen daarvoor hadden ontmoet) om opgehaald te worden voor een drankje en een hapje. Zo zijn we die avond te gast bij hen en hun vrienden Hans en Wil, genieten van het eten en bekijken van beiden de huizen.
Ondanks wat onrustige zee gaan we zondags toch op weg. Torradembarra blijkt geen plek te hebben maar iets verder is een haven in aanbouw waar bij vorige passages jachten binnen de pieren voor anker lagen. Daar aangekomen blijkt de haveningang versperd te zijn met een groot aantal boeien, zodanig dat we niet naar binnen durven . Ondertussen staat er steeds meer swell. We roepen via marifoon de haven Coma-Ruga op maar ……..geen plek. Dan maar weer verder naar de volgende haven, Segur. Daar krijgen we (voor de 3e keer) een plek langszij van het havenkantoor. We gingen uit van 2 dagen maar de ruwe zee doet ons besluiten om hier 3 dagen te blijven. We hebben al 3x eerder (vorig jaar en dit voorjaar) geprobeerd een ligplaats te krijgen in de volgende haven, Villa y la Geltru en als we via de marifoon een ligplaats vragen krijgen we ook nu weer te horen dat ze “complet” zijn.
De Spaanse vooruitzichten geven een snel toenemende swell aan daarom vertrekken we op maandag 16e al om +/- 8.00 uur naar Sitges. Voor het eerst sinds we Samsara hebben is de navigatieverlichting nodig. Met veel swell lopen we Sitges binnen. Krijgen daar een ligplaats tussen de grotere jachten en liggen daardoor mooi beschut tegen de binnenrollende golven en wind die nog steeds toeneemt en de komende dagen ook zal blijven. Langs de kade van de haven gaat die avond de kerstverlichting al aan. Hier hebben we ook telefonisch contact met Roelof Docter. Hij is met 3 maten een paar dagen in Barcelona en we hebben geprobeerd een ontmoeting te organiseren. Helaas mocht dat niet lukken.
Het weer blijft wat onzeker en we willen eigenlijk zondag in Barcelona liggen want maandag komen Annemarie en Kees. Hoewel het aanvankelijk de bedoeling was dat we het laatste deel samen met hen zouden varen lijkt het ons, gezien het onstabiele weer, beter om al in Barcelona te liggen als ze aankomen.
Het is op zee erg ruw. In de baai bij de haven zijn wel 50 lieden op de aanrollende golven aan het surfen. Hoewel we weten dat er veel swell zal staan besluiten we toch om ‘s zaterdags de 21e te vertrekken naar Barcelona. De vooruitzichten geven n.l. aan dat de zee nog ruwer zal worden. Daarentegen waait het nauwelijks. Éénmaal buiten genieten we van de prachtige hoge maar lange golven. Het doet mij weer denken aan de oceaan. Om +/- 13.00 varen we weer tussen de pieren van Barcelona en krijgen een plek aan dezelfde pontoon als afgelopen winter. Zondags is er een pontoon-party op onze steiger en ontmoeten we weer vele bekenden die hier afgelopen winter ook lagen.
De volgende dag bellen Annemarie en Kees dat ze in een taxi onderweg zijn. Als we naar de ingang van de haven lopen om ze op te wachten horen we plotseling iemand “Hola” roepen: ze staan al te wachten. We vieren de aankomst met champagne en horen de laatste bijzonderheden uit Elburg. We wandelen samen over de Ramblas, eten tapa’s en nuttigen af en toe een drankje.
De 25e is Rietje jarig en die is blij dat er, in tegenstelling tot vorig jaar, bekenden uit Elburg zijn om het samen te vieren
De dag dat ze vertrekken moeten we ’s avonds de klok een uur verzetten en dat betekent dat we de volgende morgen een uur langer kunnen slapen.
Morgen is het al november; de daaropvolgende maand hebben we alweer de kortste dag en gaan we weer richting zomer 2007…….