Deel 26 Samsara op de Med (febr.07)

Januari eindigt met fraai weer en zo begint februari ook.
Tijdens de “Romeo meeting” ontmoet ik Bob. Bob is 80jr, had nog nooit gevaren en kocht 5 jr geleden een Nordhavn 57 motorboot. Daarmee is hij met zijn even oude echtgenote van Amerika naar Europa gekomen om de Middellandse zee te verkennen
Gert belt met slecht nieuws: hij moet op korte termijn geopereerd worden aan een tumor!
Tijdens de eerste Pontoon Party in 2007 laat onze Amerikaanse buurman Capt. Tosh de laatste wijnen proeven van zijn “winery’s” in Amerika. Daar wordt ook het verhaal verteld over een Nordhavn 40 motorboot die rond de wereld is gevaren als promotie voor het merk Nordhavn .
Zelf probeer ik (in verband met onze plannen) te lobbyen wie er nog C-maps, pilots en/of kaarten van de Zwarte Zee, Turkije en/of Griekenland in de aanbieding heeft.
Op 5 febr. belt een zeer gelukkige vader Douglas dat Caroline is bevallen van zoon Björn .
6 febr. zal Jan geopereerd worden maar dezelfde dag krijgen we telefoon dat hij al weer uit het ziekenhuis is. De operatie is “last minute” een maand uitgesteld vanwege overbezetting van IC.
De volgende dag houdt Rietje met Tanya “ladies day” en ik knutsel wat aan boord.
Hans, die iets verderop ligt met een Swan, heeft voor de eigenaar een gloednieuwe Hoek 80ft, het zeiljacht “Drumfire”, naar Barcelona gevaren. We hadden al sms-contact sinds zijn vertrek uit Nederland. Eenmaal in de box krijg ik een rondleiding; wat een beauty!
Morgen moeten we onze spullen gepakt hebben voor vertrek naar Nederland. We hebben besloten om op een luchtbed in ons appartement te slapen. Daarom hangt Rietje de slaapzakken buiten om te luchten. Terwijl ze binnen is gaat het heel even, heel zachtjes regenen…….
Nigel zal op Tommy passen en een pilsje komen drinken om kennis te maken met ons en Tommy. We wachten een paar uur maar…..géén Nigel. Als hij maar niet vergeet dat hij op wel Tommy zal passen….Vrijdag komt Nigel wel en krijgt een tas vol met alle benodigdheden mee.
Zaterdag 10e gaat om 04.00hr de wekker al af. Om 4.30 worden we door Keith, iemand van de haven, naar het vliegveld gebracht. We hadden speciaal gezocht naar een goedkope vlucht maar ons niet gerealiseerd dat we nu vanwege het vroege tijdstip niet voor 1, = p/p per trein naar het vliegveld kunnen maar met een in verhouding dure taxi.
Op Schiphol aangekomen nemen we trein naar t’Harde. Per trein….., weer eens wat anders…..!
Henk Broekhuizen haalt ons af en brengt ons naar het Industrieterrein waar we voor de komende week een auto hebben gehuurd. Dan direct door naar ons appartement. Rietje is zeer enthousiast, gelukkig maar……. Eerst doen we diverse boodschappen die nodig zijn om het huis schoon te maken en voor de inwendige mens koffie en drank. Dat duurt wat langer dan gepland want we komen veel mensen tegen.
Samen met Alida komen we die middag al een heel eind met het schoonmaken.
’s Avonds hebben we het feest van Gerrit Berghorst (60jr) in De Haas. Gezellig, zwaar, heftig en laat. Gelukkig hoeven we ’s nachts alleen maar de straat over te steken. Als we op ons luchtbed neerploffen zijn we al bijna 22 uur op en de volgende morgen is al even zwaar…..
Na een bezoek aan de broer en schoonzus van Rietje, waar ook Jan (de andere broer) is maken we ’s middags samen met Alida de rest van het appartement schoon waarna we met Martijn en Jeannette uit eten gaan.
De maandag staat in het teken van een ziekenhuis-bezoek van Rietje voor een kleine ingreep.
Dat gaat allemaal goed maar dan vertelt de arts dat hij, gezien de klachten en wat hij constateerde, verder wil onderzoeken. Hij wil zeker zijn dat er geen verkeerde cellen zitten. De afspraak daarvoor kan aanvankelijk pas over 2 maanden gemaakt worden. Maar onze terugvlucht staat al gepland voor zaterdag. Met behulp van alle IBM verkooptrainingen en ”assistentie van de arts” krijgen we de dame toch zover dat het onderzoek al woensdag kan plaatsvinden. Rietje moet onmiddellijk met een drankje beginnen om van binnen helemaal “schoon ”te zijn . Het komt allemaal niet uit want het is de “verhuisdag”. Met hulp van Berend, Jan en Martijn, wordt alles uit de opslag-container gehaald en naar de Ledige Stede gebracht. Rietje heeft gelukkig hulp van Kunny en Alida want ze is inderdaad door dit drankje en de gevolgen daarvan niet zo in topvorm. De volgende dag dus naar het ziekenhuis in Harderwijk. De zuster die het in-take gesprek doet krijgt een rolberoerte als ze hoort dat Rietje in het ziekenhuis in Barcelona een infuus heeft gehad. Alle bellen in het ziekenhuis beginnen te rinkelen omdat ze bang zijn voor MSRA. Het onderzoek wordt direct afgelast en er wordt eerst onderzocht op MSRA. Die uitslag krijgen we pas de volgende dag: geen bacterie en het onderzoek kan de komende dinsdag .
De terugvlucht moet worden verzet, maar vooraf bel ik eerst met Nigel die op Tommy past. “How is Tommy”, Oh, he’s fine. Can you fix it? Oh yes no problem!. Well, I think WE (you) have a little problem….. maar gelukkig is hij bereid nog een paar dagen langer op te passen.
We hadden met de kinderen afgesproken, omdat zowel wij alsook Brenda en Matt nu in Nederland zijn, vrijdag’s samen uit eten te gaan. Er hing al een geheimzinnig waas over de afspraak en dat blijkt ook zo als zij samen binnenkomen met bijna onze hele familie om samen te toasten op ons nieuwe appartement. Dan begrijpen we ook dat we met z’n allen uit eten gaan omdat het etentje tijdens de Kerst in Barcelona ter gelegenheid van ons 35-jarig huwelijk in het ziekenhuis eindigde……Uiteraard heel gezellig maar ik voel mij wel heel oud om zo, in het midden van de tafel, het gedeelde onderwerp van het etentje te zijn………
Na afloop nog even met de kids de kroeg in. De volgende morgen voelen we ons nog ouder.
Gelukkig kunnen we in het weekend een beetje bijkomen. Dat is maar goed ook, want direct daarna moet Rietje weer een dag volledig leeg-spoelen en gaan we de volgende morgen weer naar Harderwijk. Het intake gesprek verloopt nu goed, behalve dat Yvonne belt : Ben Reinigert is overleden. Hij had kanker; we mailden zeer dikwijls.
Tijdens het onderzoek van Rietje breng ik in hetzelfde ziekenhuis Gert Mulder een bezoek.
Hij is net geopereerd aan zijn dikke darm en probeert voorzichtig het eerste papje naar binnen te werken
De uitslag van Rietje’s onderzoek is zodanig dat we in ieder geval terugmogen naar Barcelona.
1 maart zullen we een telefonisch consult hebben om de einduitslag van de kweek te vernemen.
Nadat Rietje weer goed en wel is bijgekomen van het roesje gaan we de koffers al pakken om de volgende dag weer naar Barcelona terug te keren. Ben en Nellie moeten toevallig die dag naar Amsterdam en voorkomen daarmee gelukkig dat we weer de “NS tevredenheids proef” moeten doorstaan.
Het weer in Barcelona doet ons weer snel thuisvoelen. Tommy is blij ons terug te zien en we pakken het leven op Samsara weer snel op.
Ik had uit Elburg de popnageltang meegenomen naar de boot. Daarom kan ik nu eindelijk de trede van het trapje repareren waar Rietje, met in haar hand een bak antifouling, door was gezakt.
Midden in de nacht worden we beiden wakker door gejank van Tommy. Hij wil naar buiten.
Ik zet de deur vast open en kleed mij aan. Als ik voor de boot sta om Tommy op de wal te zetten, stinkt het verschrikkelijk. Dan blijkt dat Tommy voorop heeft zitten schijten. Gadverdamme…. wat een zooi. Zo ben ik midden in de nacht de boot aan het schoonmaken. Tommy vreet alles wat hij op straat tegenkomt en daarbij is hij totaal niet kieskeurig. Waarschijnlijk wat verkeerds gehad.
De laatste zondag van maart is er op onze pontoon een soort 2e hands beurs. De Amerikanen noemen dat: “treasure of the bilge”. Daar koop ik (vast voor volgend jaar) voordelig Imray pilots van Turkije en Griekenland.
De laatste dag van februari verzamel ik alle moed en vervang de brandstof filters van de motor. Alhoewel de motor zelfontluchtend is vul ik de nieuwe filters voor het plaatsen zoveel mogelijk met diesel. Dit om te voorkomen dat de startmotor te lang moet draaien voordat alle lucht eruit is. Hoewel het vorig jaar ook goed ging ben ik toch zeer “opgelucht” als alles het weer doet.
28 februari doen we onze dagelijkse wandeling en constateren (het is al 16.00hr) dat de borden op straat 26gr aangeven. Als we 17.00hr terug zijn is het nog steeds 26gr. Dat is nou het fijne van Spanje/Barcelona.
Dat gevoel wordt de volgende dag nog versterkt als we, via een telefonisch consult met de chirurg, te horen krijgen dat alles goed is met Rietje!!!