Deel 27 Samsara op de Med (mrt 07)

De eerste dag van maart is het uitgesproken zomerweer. We meten tegen half zes ’s middags nog een temperatuur van 26 graden. De goede uitslag van het ziekenhuis in Harderwijk draagt bij aan een fijne dag!
Ton heeft zoveel moed geput uit de onderhoudsbeurt van de motor, dat hij ook de generator aandurft. Hij is apetrots dat hij zelf heeft kunnen ontluchten en dat nu ook de generator klaar is voor het komende seizoen.
Om de buitenboordmotor vanaf de railing achter de Dingy te krijgen valt niet mee. De motor is vrij zwaar, 27kg. en vooral als er deining staat is het een hele klus. Daarom zijn we al een tijdje op zoek naar een kraantje op de hekrailing. Ton heeft op de haven RVS materiaal gevonden, een tekening gemaakt en alles op maat gezaagd. Het moet alleen nog gelast worden. Op de haven lopen bijna elke dag 2 monteurs rond in een blauwe overal. Wij noemen ze “de blauwe tram”. Het blijkt dat Joel, de locomotief van de blauwe tram, RVS kan lassen. We moeten het kraantje nog proberen maar het lijkt goed.
Fred (van s.y. Badu) is vanmorgen aangekomen samen met Rob. Na de lange autoreis drinken ze bij ons op het achterdek een biertje om “bij te komen”.
’s Zondags zullen Janny v.d. Weerd (een nicht van Ton) en haar man Kees bij ons komen. Tot grote verrassing staan ze al op zaterdag “voor de deur” samen met haar broer Lub en zijn vrouw Hannah Ze drinken koffie bij ons en we spreken af voor zondag. Ze zijn er tegen het middag-uur en we besluiten met Samsara een tochtje te gaan maken op de Middellandse Zee. Het is prachtig weer en tegen de avond is het goed te zien dat we de zon op onze bolletjes hebben gehad. Ze blijven bij ons eten, maar ik heb wel een kleine pech: als ik een schaal met vlees uit de magnetron haal blijft de glasplaat van de magnetron plakken aan de schaal. De glassplinters vliegen me om de oren maar ook in de vleesschaal….Gelukkig hebben we nog genoeg te eten! De volgende dag gaan we op zoek naar een nieuwe glasplaat, maar dat is niet zo eenvoudig. Nadat we in een aantal “witgoed-winkels” nul op het rekest kregen, proberen we het maar eens in een klein winkeltje waar ze van alles verkopen: van spijkers tot dure wijnglazen. En ja hoor, daar slagen we wel. Na een paar dagen nemen we afscheid van de familie op een zonnig terras van de Placa Real. En dan begint het te regenen!!!
We zullen deze week een keer eten bij Tanya en Jack (Engelsen). Ik zorg voor zelfgemaakte tiramisu. Jack heeft een enorm gevoel voor humor en voor ons is de Engelse humor altijd leuk.
Broer Jan wordt de eerste week van maart geopereerd. We hebben geregeld contact met het thuisfront en ik telefoneer vanuit een “belhuis” dat is ondergebracht in een e-mail café. Dit scheelt aanzienlijk in prijs. De operatie van Jan is goed verlopen en na ruim een week kan hij thuis gaan revalideren.
Val en Gordon, van m.y. “Lady Marise” (Engels) komen bij ons een avondje bijpraten. Zij worden een beetje aangestoken door ons “Rijn/Donau/Zwarte Zee-virus”, want een paar dagen later vragen ze ons of we eventueel samen op zullen varen. Gordon heeft een Atlantic 444; het zijn in elk geval mensen waar we goed mee kunnen opschieten. We zien wel.
Op de wekelijkse pontoonparty horen we van Rae en Frida van m.y.”Arabelle” (Canada), die deze winter ook in Barcelona liggen, dat zij vorig jaar vanuit Nederland hier naar toe zijn gevaren via de Rijn en de Moezel. Ze doen daar erg enthousiast over. We nodigen ze uit om een avondje bij ons te komen, zodat we meer informatie hierover krijgen. Het blijkt dat ze de “Lindal Cedar homes” waar wij aan de Uiterwaardenstraat in woonden, heel goed kennen. Intussen krijgen we wel van hen een paar Pilots en andere info. We besluiten dat wij deze Pilots ook graag willen hebben, maar in de 5 Spaanse Nautische winkels zijn deze (Duitstalige!) boeken niet te krijgen en ook niet te bestellen. Daarom bestellen wij die bij Gerrit Broekhuizen in Kampen. Spannend, want als de Spaanse post traag is dan zijn deze hier niet als we vertrekken…..echter de 28e (dus binnen een week) wordt het pakket boeken in het kantoor van de Marina afgeleverd!
We zijn begonnen met voorbereidingen te treffen voor ons vertrek in april. De voorraden worden geteld, kasten opgeruimd en spullen die kunnen omvallen tijdens het varen moeten worden vastgezet. Graag zou ik de winterkleren al gewassen en opgeruimd willen hebben, maar het ziet er naar uit dat we die nog wel nodig zouden kunnen hebben, want het wordt koud halverwege de maand. Tot het einde van maart blijft het winderig en een stuk frisser dan januari en februari!!!
Ton gaat trouw naar de “secret men’s meeting” op vrijdagmorgen. Afgelopen keer kon hij weinig deelnemen aan het gesprek. Ze waren met 5 mensen en de gesprekken gingen voornamelijk over hun privé vliegtuigen. Of ze éénmotorig waren of twee motoren hadden; een ander was 40jaar piloot geweest. Het enige wat Ton kon inbrengen was zijn vliegles die we hem op zijn 50e verjaardag gegeven hadden….
Op St. Patrick’s day (een Ierse feestdag) worden alle luisteraars van “Het Net”, dat is een dagelijkse briefing via een vast kanaal op de marifoon, op s.y.”Windsong” van John en Karen, uitgenodigd om Irish Coffee te drinken. Met ongeveer 25 man zitten we (gezellig!) aan boord.
De dag erop gaan we tòch maar naar de pontoonparty. Die wordt op onze pontoon gehouden en
hoewel we besloten hadden om niet te gaan (we hadden uiteindelijk de hele groep de avond ervoor al gesproken) gaan we toch maar even. Ik heb niet veel in huis aan snacks, maar wel altijd (Hollandse!) kaas. Als ik met een schaal kaashapjes op het voordek loop, blijf ik met mijn voet in de (wijde) broekspijp haken: kaas te water en op het dek. Hou me goed, maar de volgende dag lijkt het net of ik bij de Tattoo-boer ben geweest: blauw dus!
Woensdagavond de 20e, als we net thuis zijn van een bezoekje aan Val en Gordon, komen Hans en Angie vragen of Ton a.s.vrijdag de “Colombe” naar Port Olympic wil varen. Hans heeft afgesproken dat de boot uit het water gaat, maar hij moet onverwacht naar Nederland omdat zijn moeder (93) in het ziekenhuis is opgenomen. Ik ga ook mee en Fred stapt op het laatste moment ook op. Nu kunnen we ook eens “voelen” hoe het op de Med is met een zeilboot…De maandag erop varen Hans (inmiddels voor een paar dagen weer in Barcelona) en Ton de boot weer naar de thuishaven.
Als de boot weer is afgemeerd, gaan Ton en ik met Hans mee naar de gloednieuwe 80ft Hoek die Hans een paar weken geleden vanaf Makkum naar Barcelona heeft gevaren. Mooi!
Eindelijk een Nederlandstalige enclave tijdens de laatste pontoonparty van maart: Fred en Lucia (“Badu”) en Vic en Ria (“Virix”, Belgie) zijn ook “aangeschoven”.
De temperatuur loopt terug en de 28e gaat het ook nog regenen!
De laatste dag van maart is een pechdag: ik zet koffie (thermoskan en filter) en als ik al 2 keer heb opgegoten geef ik, uiteraard per ongeluk, de kan een por met mijn elleboog en koffie en koffiedik gaan door de keuken…..en het meeste op de lichte vloerbedekking…