Deel 31, Samsara terug in Nederland, (juli '07)

Er was ons verteld dat het eerste stuk van de Moezel niet zo mooi was, maar wij vinden dat nog wel meevallen. Vooral omdat het droog is, genieten we des te meer! We overnachten eerst in Liverdun (een prachtige inham waar we alleen liggen) en darna in de jachthaven van Metz. Daar bezoeken we de mooie Kathedraal. In Thionville (grensplaats) vinden we een plek net voor de sluis langs de kade. De Moezel vervolgt haar weg op de grens tussen Luxemburg en Duitsland. Met drie boten uit Zaltbommel en de Deense “Marina” verlaten we Frankrijk. Onderweg komt een helikopter (sproeitoestel) vlak boven onze hoofden erg laag over de Moezel vliegen. We moeten erg wennen aan de Duitse kaarten. Diverse op de kaart genoemde aanlegplaatsen c.q. havens zijn niet geschikt. We gaan naar Trier waar eenjachthaven zou zijn bij een oud oorlogsschip. We worden echter weggestuurd omdat we te zwaar zouden zijn om aan te leggen. Een eindje terug was een volle haven, maar we proberen het toch. Een aardige havenmeester kan een plek creëren als een “Päckchen”. Prima, in Nederland doen we niet anders! Er is een clubhuis met zelfbediening, waar tegen zessen enkele leden ons hartelijk ontvangen. We gaan in Trier naar de supermarkt die een STUK verder ligt dan we hadden begrepen. Bovendien heeft de regen een gedeelte van de route veranderd in een riviertje. We doen dus de schoenen daar maar uit…..
Alida is inmiddels ook in Trier (zij gaat een paar dagen meevaren). We bekijken de prachtige Dom en aan het eind van de middag pikken we Alida op bij de Porte Nigra.
Met ons drieen varen we na een bezoek aan Neumagen naar Traben Trachau. Vanwege de lengte van Samsara is het moeilijk om een plaats te vinden. Toch wordt ook hier een plaats voor ons gecreéerd door wat heen en weer geschuif. Hanne is havenmeester en zij heeft een klein barretje dat na 16.30 open gaat. Met ca. 10 mensen is het daar volle bak, heel gezellig en Hanne serveert heerlijke moezelwijn. Inmiddels is ook de Waterling aangekomen, met in het kielzog 2 andere schepen, beide KNMC-leden.
Met een heel stel Nederlanders vertrekken we gelijktijdig naar de sluis die “vlak om de hoek ligt“. Wij kunnen als laatste er nog net bij in. Nu is het is onze gewoonte om in grotere sluizen te schutten met een lijn op de middenbolder. Tijdens het zakken moet deze lijn steeds overgezet worden op een lagere bolder omdat het water ongeveer 7 meter zakt. Deze keer liggen we niet zo gunstig t.o.v. de sluisbolder. Ton kan mij niet bijstaan met het verpakken, omdat hij (in deze situatie) bij het roer moet blijven. Alida zal me helpen. Een klein ogenblik kijk ik een andere kant op en…..de lijn loopt vast. Deze moet worden doorgesneden want Samsara “hangt” al behoorlijk. Dat is goed schrikken!!!!!!
Het laatste stuk Moezel hebben we prachtig, droog weer. Pas bij de laatste sluis gaat het regenen. Op de driesprong Moezel/Rijn is het erg druk. We varen een klein stuk stroomopwaarts naar een jachthaven. De snelheid is nog maar nèt 2 knopen. We houden goed rechts aan, maar de passagiersboten passeren ons tussen Samsara en de wal. Lekker hoor als er ook nog tegemoetkomend vrachtverkeer is èn het hard regent èn de ruitenwisser staakt…….
Het haventje ligt aan een park. Toevallig komt er iemand op de steiger die we het havengeld kunnen betalen. Het is namelijk heel gewoon dat je hier het op een prikbord vermelde bedrag in een enveloppe op een daarvoor bestemde plaats legt.
In Koblenz nemen we afscheid van Alida en we gaan om ca. 11uur de Rijn op. Binnen 5 uur zijn we al in Keulen, want we hebben veel stroom mee. De Rijn wordt druk bevaren door enorme vrachtschepen en veel passagiersschepen. We moeten ook rekening houden met diverse veerboten. ’t Is dus goed opletten! In Keulen meren we af in de Rheinauhafen, naast Nieuw Zeelanders. Hier moeten we natuurlijk wel naar de Dom! Mooi, maar erg druk met toeristen. In Keulen blijven we een nachtje over. Op de haven is een restaurant, bar en een soort snackbar. We willen hier gaan eten, maar het restaurantgedeelte is in de buitenlucht en…het regent. We worden uitgenodigd te eten in een soort woonark. En daar zitten we dan. Met z’n tweetjes in een heuse kamer/keuken. Apart! Langs de oevers van de Rijn zien we regelmatig een schaapherder met kudde en hond. We bellen onderweg naar vriendin Annemarie die in Herten woont. Zij is een vriendin van mij sinds eind jaren 50. Zij is blij dat we bellen en bezoekt ons in Duisburg. Het is een leuk weerzien!
Als we vertrekken zijn blij dat het niet zo druk is op de Rijn. Het is echter schijn want na een uurtje varen komt de beroepsvaart ons tegemoet èn achterop varen. Soms varen we met z’n vijven naast elkaar. En dan te bedenken dat we wel de kleinste zijn….
Emmerich heeft een prachtige haven met een Nederlandse havenmeester. De supermarkt is niet àl te ver weg, dus wandelen we daar heen. Eerst een stuk tussen de schapen door en dan langs de grote weg. We plannen om naar Zutphen te gaan, maar vanwege een gemaakte afspraak met Lenie Br. en Jan besluiten we Doesburg aan te doen. Kleine, drukke haven met behulpzame havenmeester. Het is snikheet als Lenie en Jan aan boord komen. We wandelen Doesburg in en ’s avonds haalt Jan ons op om bij hen thuis te BBQ-en.
Na alle mooie en minder mooie vaarwegen is de IJssel toch wel heel erg genieten. Als we bij Zwolle varen komt een boot van Rijkswaterstaat ons tegemoet. Ze varen RECHT op ons af. Als we Samsara van koers veranderen, doen zij dat ook! Ze hebben geen marifoon aanstaan (!!!) dus communicatie is niet mogelijk. Het blijkt dat een passagiersschip op een dam is gelopen en olie lekt. Ton maakt zich nogal boos over de aanvaringsmanoeuvre en daarna hebben ze wel het juiste kanaal aan staan……. Het water richting Zwolle is afgesloten, maar is voor ons niet interessant, want wij gaan naar Kampen. Daar hebben we een plaats gereserveerd. Tegen de avond tijd komt daar de Kogge binnenvaren en we ontmoeten Josien en Jacky. Ze hebben ons ruim twee jaar geleden ook uitgezwaaid!
17 juli 2007: Het laatste deel van onze reis… Naar Elburg.
We hebben de afgelopen jaren 6500 km gevaren, +/-450 sluizen gepasseerd, 2 winters doorgebracht in Barcelona, veel gewone en bijzondere mensen ontmoet van diverse nationaliteiten, veel gezien, genoten van de bezoekjes van kinderen en vrienden, maar vooral SAMEN zoveel beleefd!
Het waren bijzondere jaren. Met gemengde gevoelens komen we terug in de vertrouwde haven van Elburg.

SAMSARA
Ton en Rietje
Tommy